เฉินเป่ยเดินเข้าไปในห้องสมุดของมหาวิทยาลัย
เดิมทีเขาคิดว่าในห้องสมุดอาจมีสาวสวยอยู่บ้าง จะได้เข้าไปทักทายสักหน่อย แล้วเพิ่มเพื่อนกัน
ใครจะรู้ว่าไม่เจอสักคนที่หน้าตาดีเลย
บางทีวันนี้เป็นวันอาทิตย์ สาวสวยคงมีนัด ออกไปเที่ยวกันหมดแล้ว
หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะเขามาผิดเวลา
สาวสวยที่ยอมมาห้องสมุดอ่านหนังสือตั้งแต่เช้าตรู่ คงหายากใช่ไหมล่ะ
เฉินเป่ยสุ่มหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่าน
เขาพบว่าความจำของตัวเองดูเหมือนจะดีขึ้นมากกว่าเดิม
สมาธิก็ดีขึ้นด้วย
อ่านหนังสือได้เร็วขึ้น แถมยังเข้าใจเนื้อหาได้ลึกซึ้งกว่าเดิม
แม้แต่ท่องบทความภาษาจีนโบราณก็ยังทำได้สบาย ๆ
เมื่อก่อนต้องท่องห้าสิบรอบกว่าจะจำเนื้อหาได้ครึ่งหนึ่ง แต่ตอนนี้ท่องแค่ยี่สิบรอบก็จำได้หมดแล้ว!
ในภาษาจีนโบราณมีอักษรหายากอยู่มาก จึงจำได้ยากเป็นทุนเดิม
ถ้าเป็นภาษาจีนทั่วไป เขาอ่านแค่ห้ารอบก็จำได้แล้ว
“หรือเป็นเพราะเพิ่มแต้มค่าสถานะด้านจิตใจ ความจำถึงได้ดีขึ้นแบบก้าวกระโดด?”
“ถ้าฝึกต่อไป บางทีอาจถึงขั้นเห็นครั้งเดียวก็จำได้หมด!”
ขณะที่เฉินเป่ยกำลังตั้งใจอ่านหนังสืออยู่
ภายในห้องสมุด
กลุ่มนักศึกษาหญิงที่กำลังอ่านหนังสือเงียบ ๆ อยู่ดี ๆ ก็เริ่มชี้ชวนกันมองมาทางเขา
บางคนถึงกับเผยรอยยิ้มแบบคุณป้า
“หล่อจัง ผู้ชายคนนั้นหล่อมากเลย!”
“ผู้ชายที่ตั้งใจอ่านหนังสือนี่มีเสน่ห์จริง ๆ แค่เห็นเสี้ยวหน้าของเขาตอนเอียงทำมุมสี่สิบห้าองศา ฉันก็รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัวแล้ว!”