บนโซฟา ลี่เฟิงจ้องเขม็งไปที่ลี่เหย่ซึ่งเพิ่งเข้ามาในบ้าน แววตาฉาบไปด้วยพิษสง แต่กลับไม่กล้าพูดอะไรแรงๆ แม้แต่คำเดียว
เขาเกลียดชังไอ้น้องชายลูกนอกสมรสคนนี้เหลือเกิน แต่ก็สู้มันไม่ได้ แถมยังเอาชนะมันไม่ได้อีก
ส่วนลี่เหยี่ยนโจวยิ่งไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาเลย
แค่เขาด่ามันไปคำหนึ่ง ก็ถูกลงโทษให้คุกเข่ากลางหิมะนานกว่าชั่วโมง จนเกือบตายไปครึ่งตัว
ตอนนี้แม้แต่ปู่ก็เริ่มเข้าข้างไอ้ยมทูตตนนี้แล้ว
เขาคิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ตก
ลี่เหย่เป็นแค่ลูกนอกสมรสที่ไม่ได้รับอนุญาตให้ปรากฏตัว แถมยังทำให้ย่าโกรธตายเมื่อปีนั้น แล้วปู่มีสิทธิ์อะไรถึงตามใจมันขนาดนี้?
หรือจะเป็นอย่างที่พวกขาเมาท์ในหมู่บ้านพักทหารซุบซิบกันว่า ปู่เคยทำเรื่องผิดต่อย่า มีชู้ มีกิ๊กข้างนอก ชอบผู้หญิงอื่นมากกว่า ถึงได้ปล่อยให้ลี่เหย่กับลี่เสี่ยวถังคู่อีตัวลูกนอกสมรสคู่นี้เกิดมา?
แต่มันก็ไม่น่าใช่...
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง หากปีนั้นปู่มีปัญหาจริยธรรมจริง องค์กรจะไม่เอาเรื่องเลยหรือไง?
แต่ปู่ก็ดูเหมือนไม่ได้รับผลกระทบอะไร...
แล้วก็ ถ้าเป็นเรื่องจริง ปู่จะปล่อยให้พวกมันอยู่ข้างนอกมานานหลายปีทำไม?
หลังจากกลับมาที่ตระกูลลี่ ก็ทำเมินใส่มาตลอด
ลี่เหยี่ยนโจวยิ่งคิดยิ่งสับสน
ท่านผู้เฒ่าลี่เก็บสีหน้าของลูกชายคนโตไว้ในสายตาหมดแล้ว โมโหจนแทบบ้า "ลี่เฟิง แกเข้ามาเดี๋ยวนี้!"
ลี่เฟิงลุกขึ้นแล้วเดินตามเข้าไปในห้องหนังสือ
