จงไห่ โรงแรมฮิลตัน
ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีต
“สาวสวย ใจเย็นก่อน!!”
“บ้าเอ๊ย! สาวสวย คุณขึ้นไปอยู่ข้างบนทำอะไรน่ะ? คิดจะเป็นราชินีหรือไง!!!”
“สาวสวย นี่...นี่เป็นครั้งที่หกแล้วนะ แน่ใจหรือว่าจะทำต่อ?”
“สาวสวย คุณบีบบังคับผมเองนะ! วันนี้ผมจะทำให้คุณได้รู้ว่า ‘บุกเจ็ดถอยเจ็ด’ เป็นยังไง จ้าวจื่อหลงคลั่งศึก เริ่มปฏิบัติการ!!”
……
วันรุ่งขึ้น
เย่เซวียนลืมตาขึ้น แสงแดดจ้าส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาจนเขาต้องหรี่ตา
ยังไม่ทันได้ตั้งสติ สายตาเย็นเยียบคู่หนึ่งก็พุ่งตรงมา ทำเอาเขาสะดุ้งไปทั้งตัว
เขาเงยหน้าขึ้นมองตามสัญชาตญาณ ก็เห็นหญิงสาวงดงามอย่างยิ่งยืนแต่งตัวเรียบร้อยอยู่ข้างเตียง ดวงตาคู่งามจับจ้องเขาเขม็ง
งามหยาดเยิ้ม!
งามหยาดเยิ้มอย่างแท้จริง!
เมื่อมองหญิงสาวแสนสวยตรงหน้า คำคำหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวเย่เซวียนอย่างอดไม่ได้
ใบหน้างามจนแทบหยุดหายใจ!
รูปร่างเย้ายวนราวกับปีศาจ!
ผิวขาวราวหิมะ คิ้วเรียวดุจใบหลิว สันจมูกโด่ง ดวงตาคู่นั้นใสกระจ่างดุจสายน้ำ มีเสน่ห์สง่างามสูงส่งในแบบของตน ภายในแววตาคู่งามแฝงความหยิ่งทะนงอยู่เล็กน้อย
ราวกับนางเซียนผู้สูงส่ง กำลังทอดสายตามองปุถุชนบนโลก!
ขณะนี้เธอยืนกอดอกอยู่ข้างเตียง ท่าทางเช่นนั้นยิ่งขับให้เนินอกอวบอิ่มทั้งสองข้างดูสูงเด่นขึ้นไปอีก
เย่เซวียนอดหวาดเสียวแทนเธอไม่ได้ โตขนาดนี้แล้วยังทำท่าแบบนี้อีก เกิดเสื้อผ้าปริออกมาจะทำยังไง?
ถึงตอนนั้นเขาควรมองดีไหม!
หรือแสร้งทำเป็นวางมาดก่อน แล้วค่อยมองดี!
ช่างเป็นปัญหาที่ตัดสินใจยากจริง ๆ!
“น่าเสียดายจริง ๆ!”
เย่เซวียนถอนหายใจยาวขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ที่จริงแล้วครั้งนี้เขาลงจากเขาเพราะถูกตาแก่ไล่ลงมา แถมยังได้รับภารกิจให้เดินทางมายังจงไห่ เพื่อทำตามสัญญาหมั้นหมายกับคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่วแห่งจงไห่
ไม่รู้ว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่วคนนั้นสวยหรือเปล่า เมื่อเทียบกับสาวงามหยาดเยิ้มตรงหน้าจะเป็นอย่างไรนะ?
ไม่รู้ด้วยว่าคุณหนูใหญ่ตระกูลหลิ่วยินดีให้ผู้หญิงสองคนปรนนิบัติสามีคนเดียวกันหรือเปล่า
ถ้าเธอยินดี เขาก็จะพาสาวงามหยาดเยิ้มคนนี้กลับบ้าน แค่คิดถึงชีวิตในวันข้างหน้า เขาก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะสุขสบายขนาดไหน
อย่างไรเสียเขาก็แข็งแกร่งเหลือเกิน อย่าว่าแต่สองคนเลย ต่อให้เพิ่มมาอีกสิบแปดคน เขาก็รับมือไหว!
เมื่อคืนคือหลักฐานชั้นดี!
……
ซูชิงหยวนที่ยืนอยู่ข้างเตียงสัมผัสได้ว่าสายตาของเย่เซวียนยิ่งมองยิ่งไม่เกรงใจ มือเรียวกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว เพลิงโทสะลุกโหมขึ้นจากก้นบึ้งของหัวใจ
เธอกัดฟันพูดทีละคำ “ถ้านายยังกล้าใช้สายตาลามกแบบนี้มองฉันอีก ฉันจะควักลูกตาคู่นี้ของนายออกมาเดี๋ยวนี้”
“สาวสวย คุณนี่โหดเกินไปแล้ว!”
ได้ยินเช่นนั้น เย่เซวียนก็พูดอย่างไม่สบอารมณ์ “เมื่อคืนอย่างน้อยผมก็ช่วยคุณไว้นะ อีกอย่าง ผมเองก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน เข้าใจไหม!”
“ผมแค่อยากทำความดีแบบเหลยเฟิง ช่วยวีรบุรุษสาวงามเท่านั้น ใครจะไปรู้ว่าคุณกลับปลดปล่อยสัญชาตญาณสัตว์ป่า มาย่ำยีพรหมจรรย์ของผมที่เป็นชายบริสุทธิ์!”
“แล้วคุณรู้ไหมว่าเมื่อคืนคุณบ้าคลั่งขนาดไหน เจ็ดครั้งนะ! ตั้งเจ็ดครั้ง! ถ้าผมไม่แข็งแรงปานนี้ ตอนนี้คงหมดสภาพไปแล้ว!”
“พอคุณสุขสมแล้วก็คิดจะข้ามแม่น้ำรื้อสะพาน ยังจะควักลูกตาผมอีก โลกนี้มีเหตุผลที่ไหนกัน ผมบอกคุณเลย...”
“หุบปาก!”
เห็นเย่เซวียนพูดจาเกินเลยขึ้นเรื่อย ๆ ซูชิงหยวนก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอตวาดเสียงดัง ฟันขาวขบกันจนดังกรอด
เธออยากแทงไอ้หมอนี่ให้ตายคาที่!
แต่ซูชิงหยวนก็รู้ดีว่าเย่เซวียนไม่ได้พูดเหลวไหล
ช่วงที่ผ่านมา เธอยุ่งหัวหมุนกับเรื่องงานบริษัท
เมื่อคืนหลังเลิกงาน เพื่อผ่อนคลายอารมณ์ เธอจึงตั้งใจไปหาร้านเหล้าบรรยากาศสงบสักแห่ง อยากดื่มสักหน่อยให้สบายใจ
แต่ทันทีที่ดื่มเหล้าไปหนึ่งแก้ว เธอก็รู้สึกได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ร่างกายร้อนรุ่มขึ้นมา
เธอเข้าใจทันทีว่าถูกวางยา จึงรีบออกจากร้านเหล้าในทันที
ทว่าเพิ่งออกจากร้าน เธอก็ถูกพวกอันธพาลหลายคนขวางทาง พวกนั้นยิ้มเยาะพลางเดินเข้ามาหา
เธออยากขัดขืน แต่ร่างกายกลับไร้เรี่ยวแรง ได้แต่มองพวกอันธพาลเดินเข้ามาหาอย่างช่วยไม่ได้
ขณะที่กำลังจะตกอยู่ในเงื้อมมือของพวกนั้น เย่เซวียนก็ปรากฏตัวขึ้นและขับไล่พวกอันธพาลไป!
หลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น เธอจำได้ไม่ค่อยชัด รู้เพียงว่าตอนเย่เซวียนเดินเข้ามาหา เธอก็ไม่อาจสะกดความร้อนรุ่มในใจได้อีก จึงพุ่งเข้าใส่เขา...
จากนั้นเธอก็ไม่รู้อะไรอีก รู้แค่ว่าตลอดทั้งคืนตัวเองราวกับล่องลอยอยู่บนเมฆ
พอได้สติขึ้นมาอีกครั้ง ก็เป็นตอนนี้แล้ว!
เมื่อนึกถึงเรื่องทั้งหมด ซูชิงหยวนก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามกดความคิดในใจลง จากนั้นหยิบสมุดเช็คออกมาจากกระเป๋าแอร์เมสข้างกาย แล้วเขียนอย่างรวดเร็ว
จากนั้นเธอก็ฉีกเช็คใบหนึ่ง โยนลงตรงหน้าเย่เซวียน “นี่เงินหนึ่งล้าน หยิบไปแล้วไสหัวออกจากจงไห่ซะ อย่าให้ฉันเห็นหน้านายอีก!”
“ส่วนเรื่องเมื่อคืน นายต้องเก็บมันไว้ให้ตายไปกับตัว ถ้าฉันได้ยินข่าวลือแม้แต่นิดเดียวจากข้างนอก ฉัน ซูชิงหยวน สาบานว่าจะสับนายเป็นหมื่นชิ้น!”
“สับผมเป็นหมื่นชิ้น?”
เย่เซวียนยิ้มออกมา
เขาเปิดผ้าห่มแล้วลุกขึ้นนั่งทันที ผิวสีทองแดงเปล่งประกายสุขภาพดีอยู่ใต้แสงแดด กล้ามเนื้อเป็นมัดชัดเจน เผยให้เห็นอยู่กลางอากาศ!
สายตาของซูชิงหยวนเลื่อนไปหยุดบนร่างเย่เซวียนอย่างควบคุมไม่ได้ หัวใจเต้นแรงขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ ใบหน้างามแต้มสีแดงระเรื่อ
เธอไม่เคยเห็นร่างกายของผู้ชายคนไหนมีเสน่ห์ดึงดูดขนาดนี้มาก่อน!
สวมเสื้อแล้วดูผอม!
ถอดเสื้อแล้วเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อ!
กล้ามท้องแปดลูกแบ่งชัดเจน เต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลังระเบิด!
ชวนให้รู้สึกตื่นตะลึงจนใจสั่น!
“ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเมื่อคืนหมอนี่ถึงมีเรี่ยวแรงเหลือเฟือ ราวกับวัวเถื่อนที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย นี่แหละต้นทุนของเขา ต่อไปไม่รู้จะตกเป็นของผู้หญิงคนไหน ให้เธอได้เสวยสุขไปเต็มที่!”
ความคิดเช่นนี้ผุดขึ้นมาในหัวซูชิงหยวนอย่างไร้ที่มา
วินาทีต่อมา เธอก็สะดุ้ง รีบส่ายหน้าแรง ๆ “ถุย ๆ ๆ ซูชิงหยวน เธอกำลังคิดบ้าอะไรอยู่ ไอ้สารเลวนี่ฉวยโอกาสจากเธอ พรากความบริสุทธิ์ที่เธอเก็บรักษามากว่ายี่สิบปีไป จำไว้ให้ดี มันเป็นศัตรูของเธอ...”
เย่เซวียนมองซูชิงหยวนที่เดี๋ยวหน้าแดง เดี๋ยวก็ส่ายหน้าแรง ๆ สีหน้าของเขาอดแสดงความประหลาดใจออกมาไม่ได้
สาวน้อยคนนี้เป็นอะไรไป?
หรือกำลังนึกถึงภาพที่ไม่เหมาะกับเด็กอยู่?
แต่ก็ใช่แหละ ไม่มีผู้หญิงคนไหนต้านทานพละกำลังของเขาได้
เขาหยิบบุหรี่จากหัวเตียงมาจุด แล้วพ่นควันเป็นวงช้า ๆ ก่อนพูดว่า “สาวสวย ผมรู้ว่าหุ่นผมดี เมื่อคืนคุณถึงได้ติดใจจนปล่อยไม่ลง แต่จ้องผมแบบนี้ ผมก็เขินเป็นเหมือนกันนะ!”
“อีกอย่าง สาวสวย นี่คุณหมายความว่ายังไง ให้เงินผมหนึ่งล้าน นี่คิดว่าผมเป็นผู้ชายขายบริการหรือไง?”
ตอนนี้ซูชิงหยวนสงบใจลงได้แล้ว เธอจ้องเย่เซวียนด้วยดวงตาคู่งาม ไม่คิดจะต่อบทสนทนาด้วยแม้แต่น้อย
หลังจากได้ปะทะคารมกันเมื่อครู่ เธอก็รู้แล้วว่าไอ้หมอนี่เป็นคนหน้าด้าน ยิ่งรับคำมากเท่าไร เขาก็ยิ่งได้คืบจะเอาศอก
เธอจึงแค่นเสียงเย็นชา “งั้นหรือ? ในเมื่อมั่นใจในศักดิ์ศรีนัก ฉันเอาเงินคืนก็แล้วกัน!”
ระหว่างพูด ซูชิงหยวนยื่นมือออกไป ตั้งใจจะหยิบเช็คกลับคืน!
ในตอนนั้นเอง เสียงของเย่เซวียนก็ดังขึ้นอีกครั้ง “สาวสวย คุณเข้าใจผิดแล้ว!”
“ผมหมายความว่า ต่อให้เป็นผู้ชายขายบริการ อย่างน้อยผมก็เป็นตัวท็อปของวงการ คุณให้ผมแค่หนึ่งล้านตอนนี้ ไม่คิดว่าน้อยไปหน่อยหรือ?”
“อีกอย่าง ลองถามใจตัวเองดูสิ เมื่อคืนตั้งเจ็ดครั้ง ผมครั้งไหนบ้างที่ไม่จัดเต็ม ไม่ลดมาตรฐาน เพราะฉะนั้นต้องเพิ่มเงิน!”