เหวินซีหลับตาลงแล้วลองสัมผัสดู
เป็นอย่างที่คิด ในสมองของเธอมีพื้นที่เพิ่มขึ้นมาหนึ่งแห่ง
เธอสามารถใช้ความคิดสร้างรายละเอียดทุกอย่างของเสื้อผ้าขึ้นมาในพื้นที่นี้ได้
แค่จินตนาการออกมา ก็จะกลายเป็นภาพจำลองสามมิติที่สมจริงอย่างยิ่ง พร้อมแสดงโบนัสเสริมของเสื้อผ้าชิ้นนั้นแบบเรียลไทม์อยู่ข้าง ๆ
อย่างเช่น โจมตี +2 คล่องแคล่ว +3 อะไรทำนองนั้น
เธอลืมตาขึ้น แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตา
อาชีพนี้เหมาะกับเธอสุด ๆ
เธอเรียนสาขาออกแบบเสื้อผ้า หลังเรียนจบก็ทำงานด้านนี้มาตลอด
หากความซับซ้อนของงานออกแบบส่งผลต่อโบนัสพิเศษของเสื้อผ้าได้จริง ในหัวเธอก็มีแบบเสื้อผ้าอยู่มากมายจนนับไม่ถ้วน
ใครที่เคยเล่นเกมมาบ้างย่อมรู้ว่าอุปกรณ์สำคัญแค่ไหน บางครั้งต่อให้เติมเงิน ก็ยังไม่แน่ว่าจะได้อุปกรณ์ระดับสุดยอดมาครอง
จุดยากอยู่ที่การหาวัสดุทำเสื้อผ้า
ทันทีที่เห็น «พรสวรรค์สาม» ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในสมองของเหวินซีแล้ว
แต่เธอยังไม่รีบลงมือ
เธอหันกลับไปสนใจหน้าต่างสถานะ แล้วศึกษาต่ออีกพักหนึ่ง
ตอนนี้บนหน้าจอมีไอคอนอยู่ห้าอัน:
สถานะส่วนตัว, บ้านนิรภัย, แชนเนลโลก, ร้านค้า, แผนที่
【หน้าต่างสถานะส่วนตัว】
รหัสผู้เล่น: Z-10086-0467
ชื่อ: เหวินซี
ชื่อเล่น: (ยังไม่ได้ตั้ง)
อายุ: 24
สุขภาพ: ดี
(ข้อมูลต่อไปนี้ซ่อนได้ ไม่แสดงต่อบุคคลภายนอก)
เผ่าพันธุ์: ???
อาชีพ: นักออกแบบเสื้อผ้า
ค่าสถานะพื้นฐาน:
พลังชีวิต: 80/100 (พลังชีวิตเหลือ 0 หมายถึงตายถาวร ไม่สามารถคืนชีพได้)
พละกำลัง: 100/100 (หากพละกำลังต่ำกว่า 0 จะเริ่มสูญเสียพลังชีวิต)
สติ: 100/100 (หรือค่าแซน ความมืด ความกลัว การถูกเวทมนตร์โจมตี และคำสาป ล้วนทำให้ค่าแซนลดลง หากต่ำกว่า 50 จะเกิดภาพหลอน หากเหลือ 0 จะ «ตกอยู่ในความบ้าคลั่งถาวร»)
โจมตี: 3 (อ่อนแอไปหน่อยนะ เกรงว่าจะเอาชีวิตรอดลำบาก)
ป้องกัน: 4 (ธรรมดา ๆ ละมั้ง)
ร่างกาย: 3 (ดูออกเลยว่าชอบอดนอน สภาพร่างกายน่าเป็นห่วง)
คล่องแคล่ว: 6 (พอใช้ได้ อยู่ในระดับกลาง)
สติปัญญา: 10 (สมองระดับสุดยอดเลยทีเดียว)
โชค: 9 (โชคดีสุด ๆ เลยนะ)
แต้มค่าสถานะที่จัดสรรได้ในขณะนี้: 0
ทำไมเผ่าพันธุ์ถึงเป็นเครื่องหมายคำถามล่ะ?
หรือหลังถูกส่งมายังโลกใบใหม่ เธอถึงกับเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ไปด้วย?
หน้าต่างสถานะส่วนตัวอธิบายหน้าที่ของค่าสถานะแต่ละอย่างไว้อย่างชัดเจน พอเหวินซีเข้าใจแล้วก็เริ่มทดลองใช้สกิลพรสวรรค์
ด้านนอกมีสัตว์มารมากกว่าหนึ่งตัวกำลังจ้องเล่นงานเธอ ฝีมือของเธอยากจะสู้ชนะได้ ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเริ่มจากปรับปรุงอุปกรณ์ก่อน มีพรสวรรค์อยู่แล้วก็ต้องใช้ให้คุ้ม
รอบตัวไม่มีวัสดุอะไรเลย เธอจึงทำได้แค่เริ่มจากเสื้อผ้าที่สวมอยู่
ก่อนถูกดึงเข้ามาในโลกเกม เมืองที่เธออยู่เป็นช่วงฤดูหนาว
เธอสวมเสื้อโค้ตผ้าวูลทับเสื้อไหมพรมทรงหลวม ส่วนท่อนล่างใส่ถุงน่องกันหนาวกับกระโปรงยาว
ดูอ่อนหวานสวยงามก็จริง แต่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ไม่เหมาะเอาเสียเลย
จิตสำนึกของเธอเข้าสู่พื้นที่ออกแบบ
ที่นี่เป็นพื้นที่เสมือนคล้ายกับการสร้างแบบจำลองโฮโลแกรม
หุ่นลองเสื้อกึ่งโปร่งแสงลอยอยู่กลางจิตสำนึก มีสัดส่วนตรงกับรูปร่างของเธอทุกประการ
เหวินซีถอดแบบจำลองกระโปรงออกจากหุ่นก่อน
ผลของ【เย็บทันที】ใช้ได้เฉพาะกับพิมพ์เขียวที่บันทึกไว้เท่านั้น
แต่บันทึกพิมพ์เขียวได้วันละแผ่นเดียว ดังนั้นชุดแรกที่ต้องปรับเปลี่ยนย่อมเป็นกระโปรงยาวที่ทำให้เคลื่อนไหวไม่สะดวกตัวนี้
พื้นที่ออกแบบสแกนและจำลองลวดลาย ความหนา และสัมผัสยามทิ้งตัวของผ้าวูลขึ้นมาโดยอัตโนมัติ ถึงขั้นจำลองสัมผัสเหมือนของจริงได้
เธอเริ่มออกแบบกางเกง
ถึงเสื้อผ้าที่เย็บทันทีจะปรับเข้ากับรูปร่างโดยอัตโนมัติ แต่ก็ต้องพอดีกับหุ่นลองเสื้อในพื้นที่ออกแบบด้วย
สิ่งแรกที่ต้องคำนึงถึงคือช่วงการเคลื่อนไหว
ผ้าวูลไม่มีความยืดหยุ่น หากทำเป็นกางเกงรัดรูป ตอนย่อตัวหรือก้าวขาอาจตึงจนปริได้ง่าย
เธอเพิ่มขนาดรอบสะโพกและต้นขา ส่วนปลายขากางเกงก็รัดให้พอดีกับข้อเท้า แบบนี้เคลื่อนไหวสะดวก แถมยังสอดเข้าไปในรองเท้าบูตสั้นได้
「ค่าสถานะปัจจุบัน: ต้านทานความหนาว +25%, คล่องแคล่ว +1, ป้องกัน +3」
เหวินซีกวาดตามองแวบหนึ่ง แล้วเริ่มปรับความสวยงาม
เธอเพิ่มตะเข็บด้านข้างขากางเกงให้เป็นเส้นโค้งเล็กน้อย ไล่จากกระดูกสะโพกลงไปถึงข้อเท้า ช่วยให้ขาดูยาวขึ้น ส่วนด้านหลังทำเกล็ดสองเส้นให้แนบกับส่วนโค้งของเอวและสะโพก
เธอสั่งให้หุ่นลองเสื้อเดินไปมาหนึ่งรอบ จากนั้นย่อตัว ยกขา และหมุนตัว กางเกงบนแบบจำลองยังคงแนบสนิท ไม่มีร่องรอยว่าจะปริขาด
แถบค่าสถานะเปลี่ยนแปลงตามการออกแบบแบบเรียลไทม์
เธอเพิ่มตะเข็บคู่ประดับรอบปลายขากางเกง แล้วเปลี่ยนกระเป๋าเป็นกระเป๋าแนวเฉียงแบบซ่อน เพื่อป้องกันของหล่นออกมา
เมื่อแบบเสร็จสมบูรณ์ เธอก็บันทึกเป็นพิมพ์เขียว
「ค่าสถานะปัจจุบัน: ต้านทานความหนาว +25%, คล่องแคล่ว +2, ป้องกัน +4, ช่องกระเป๋า +1」
ทันทีที่ออกแบบเสร็จ มีตัวอักษรเล็ก ๆ สองบรรทัดปรากฏขึ้นข้าง ๆ:
คำแนะนำ: ขาดเส้นด้าย
เส้นด้ายงั้นเหรอ?
เหวินซีก้มมองเสื้อไหมพรมบนตัว
เสื้อไหมพรมของเธอเป็นแบบถักด้วยไหมพรมเส้นหนา ซึ่งไหมพรมเส้นหนาหนึ่งเส้นสามารถแยกออกเป็นเส้นเล็กได้แปดเส้น
เธอรื้อทันที!
เธอเริ่มรื้อจากชายเสื้อด้านล่าง พอรื้อไปได้ประมาณหนึ่งรอบ พื้นที่ออกแบบก็แจ้งเตือน
【เตรียมวัสดุครบแล้ว ต้องการเริ่มเย็บทันทีหรือไม่?】
เธอเลือก «เริ่ม»
เข็มปักที่ปลายนิ้ววาบแสงเล็กน้อย ไหมพรมที่รื้อออกมาถูกแยกและประกอบใหม่เป็นด้ายเย็บผ้าที่เหมาะสมโดยอัตโนมัติ
จากนั้นไม่ถึงสามวินาที กางเกงขายาวสีน้ำตาลเข้มที่พับไว้อย่างเรียบร้อยก็ปรากฏขึ้นบนพื้นจากความว่างเปล่า
【ยินดีด้วย คุณได้รับกางเกงผ้าวูลปลายขาจั๊ม 1 ตัว】
เธอเปลี่ยนมาสวมทันที ค่าสถานะบนหน้าต่างก็เปลี่ยนไปในพริบตา
【พรสวรรค์หนึ่ง·เสื้อผ้าที่เหมาะกับเจ้าของทำงาน: เมื่อสวมเสื้อผ้าที่สร้างขึ้นเอง โบนัสค่าสถานะทุกอย่างเพิ่มขึ้นสองเท่า】
คล่องแคล่ว: 6 → 6 + 2 × 2 → 10
ป้องกัน: 4 → 4 + 4 × 2 → 12
ไม่เพียงเท่านั้น เพราะโบนัสสองเท่าจาก «พรสวรรค์หนึ่ง» ช่องกระเป๋าจึงเพิ่มขึ้นอีกสองช่องด้วย
แต่ทำกางเกงแล้วทำไมถึงได้ช่องกระเป๋าเพิ่มล่ะ?
หรือเป็นเพราะมีกระเป๋ากางเกง?
ถ้าเป็นอย่างนั้น ต่อไปเธอทำกางเกงช่างที่มีกระเป๋าเต็มไปหมด ก็คงเพิ่มช่องได้อีกเยอะเลยสิ
เหวินซีคิดอย่างชื่นบาน
พอสวมกางเกงตัวใหม่แล้ว เหวินซีก็เปิดแชนเนลโลก ดูว่าจะหาข้อมูลที่มีประโยชน์ได้บ้างหรือไม่
【เขตเซิร์ฟเวอร์ปัจจุบัน: เขต 10086—ป่าสนหวาน】
【จำนวนผู้เล่นออนไลน์: 98891/100000】
ข้อความในแชนเนลไหลเร็วจี๋ ภาษาจากทั่วทุกประเทศเด้งขึ้นมาปนกันมั่วไปหมด
โชคดีที่หน้าต่างมีระบบแปลในตัว หลังเหวินซีตั้งค่าข้อความเป็นภาษาจีน ตัวอักษรทั้งหมดก็เปลี่ยนเป็นภาษาที่เธออ่านเข้าใจ
「นี่มันอะไรกัน? ทำไมอาชีพของฉันถึงเป็น ‘หนุ่มโสดแก่’ ล่ะ! ถึงฉันจะโสดจริง ๆ ก็เถอะ แต่นี่มันดูถูกกันเกินไปแล้ว!」
「ฉันทำงานล่วงเวลาจนเห็นภาพหลอนหรือเปล่า? บ้าไปแล้ว.jpg」
「ไม่ใช่ภาพหลอนนะ พวกนายไม่รู้หรอกว่าเมื่อกี้ฉันเกือบแย่แค่ไหน พอถูกส่งมาถึงก็โดนสัตว์มารโจมตีแล้ว ถ้าไม่มีบ้านนิรภัย ป่านนี้คงตายไปแล้ว」
「มีใครใจดีให้ฉันยืมเสื้อผ้าใส่หน่อยได้ไหม? เมื่อกี้ฉันกำลังอาบน้ำอยู่! เลยถูกส่งมาทั้งตัวเปลือยล่อนจ้อน ทำไมไม่ให้เวลาเตรียมตัวกันบ้างเลย!」
「ฟังพวกนายพูดแล้ว ฉันยังถือว่าโชคดีนะ หลังถูกส่งมา รอบ ๆ ปลอดภัยมาก」
「ปลอดภัยก็อย่าออกไปข้างนอก ข้างนอกมีสัตว์มารอยู่เต็มไปหมด ออกไปก็ตายเปล่า」
「ไม่ออกไป พรุ่งนี้ก็รอความตายได้เลย พอหมดช่วงคุ้มครอง ถ้าไม่มีวัสดุซ่อมบำรุง บ้านนิรภัยก็ใช้การไม่ได้แล้ว」
「ฉันก็ไม่ได้ใช้ทรัพยากรเปลืองขนาดนั้นนะ? คนที่ควรถูกส่งมาน่าจะเป็นพวกมังกรสวรรค์ไม่ใช่เหรอ?」
「ทำใจให้สบายหน่อย ตอนนี้พวกมังกรสวรรค์ก็เริ่มต้นพร้อมกับเราแล้ว」
ยังมีคนบ่นอีกมาก ทุกคนเพิ่งถูกส่งมาและยังอยู่ในช่วงสำรวจ จึงไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์อะไรมากนัก
เหวินซีเลิกส่องแชนเนล เก็บข้าวของเตรียมออกจากบ้าน
อยู่แต่ในบ้านก็มีแต่รอความตาย ข้างนอกถึงจะอันตราย แต่อย่างน้อยก็ยังมีโอกาสรอด
ตอนนี้กระเป๋ามีหกช่อง
เธอถือขวานหินไว้ในมือ
เสียม ก้อนน้ำ และอาหารใช้ไปสามช่อง
เข็มปักไม่กินพื้นที่ในกระเป๋า เธอจึงเหน็บไว้ที่แขนเสื้อได้เลย
เพื่อป้องกันเหตุไม่คาดฝัน เธอไม่ได้เอาอาหารติดตัวไปด้วย หิวเมื่อไรก็ค่อยกลับมากิน
อีกเดี๋ยวต้องสู้กับมอนสเตอร์ เสื้อคลุมตัวยาวไม่สะดวกต่อการเคลื่อนไหว เธอจึงถอดทิ้งไว้ในบ้าน
กระเป๋าใบนี้น่าพิศวงมาก ไม่ว่าจะใส่ของไว้มากแค่ไหน น้ำหนักก็ยังเบาหวิวเหมือนเดิม