“หา? โลกจำลองระดับบี?!” ชายผมขาวทำหน้านายหลอกฉันแน่ๆ ด้วยสีหน้าตกใจสุดขีด “เป็นไปได้ยังไง? พวกเราเป็นผู้เล่นระดับดีที่เพิ่งเข้าครั้งแรกนะ!”
“นึกออกแล้ว! นึกออกแล้ว!” แม้แต่ชายแว่นที่ดูขี้อายเก็บตัวมาตลอดก็ยังกรีดร้องเหมือนคนบ้า “ขุมนรกมรณะ! ขุมนรกมรณะ!! มันคือขุมนรกมรณะอ้าาาา!!!”
เขาทรุดตัวลงนั่งยองๆ กอดหัวตัวเองด้วยความสิ้นหวัง: “ก็บอกแล้วไงว่าทำไมรู้สึกคุ้นๆ! ปกติฉันชอบดูคลิปบันทึกการถ่ายทอดสดโลกจำลองขุมนรกมรณะนะ! ดูไปตั้งมากขนาดนั้น! ทำไมเพิ่งจะนึกออกตอนนี้! ...แต่โลกจำลองนี้ไม่ได้หายไปนานแล้วหรอกเหรอ?!”
ซวีซ่งไม่กล้าเข้าไปยุ่งกับคนที่เริ่มคลุ้มคลั่งในโลกนี้ เขาหันไปมองหญิงผมสั้น: “ไป๋เย่ นายคิดว่าเป็นเพราะอะไร?”
ชายผมขาวที่กำลังสับสนและชายแว่นที่กำลังพังทั้งคู่เงียบเสียงลงทันที แล้วหันไปมองหญิงผมสั้นพร้อมกัน
ดูเหมือนพวกเขาจะรู้จักชื่อเสียงของไป๋เย่ด้วย?
ซวีซ่งตัดสินใจมอบความเป็นผู้นำให้ไป๋เย่ไปก่อน ตอนนี้เขาควรทำตัวเนียนๆ เจียมตัวไว้ก่อนดีกว่า
หญิงผมสั้นไม่ได้ตั้งใจปิดบัง: “เท่าที่ผ่านมา นอกจากการที่ผู้เล่นใช้ไอเทมพิเศษฝืนบุกเข้าไปในโลกจำลองที่ระดับไม่ตรงกับตัวเองแล้ว ไม่เคยมีครั้งไหนที่ผู้เล่นเข้าผิดโลกจำลองเลย สูงสุดก็แค่ท้าทายโลกจำลองที่สูงกว่าเพื่อเลื่อนระดับเท่านั้น”
“แล้วที่โลกจำลองของเราแสดงก็คือระดับดีจริงๆ” น้ำเสียงของเธอสุขุม ฟังแล้วน่าเชื่อถือมาก “นั่นก็หมายความว่าระดับของโลกจำลองเปลี่ยนไปแล้ว”
ทั้งสามคนอดพยักหน้าไม่ได้
เธอยกตัวอย่างอีก: “ถึงแม้หลายคนจะไม่รู้ แต่ระดับโลกจำลองจริงๆ แล้วเปลี่ยนแปลงได้ เพียงแต่หายากมาก จะเกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมหลักและสิ่งประหลาดของโลกจำลองเท่านั้น”
ชายแว่นอดแทรกไม่ได้: “สภาพแวดล้อมหลักของ ‘ขุมนรกมรณะ’ ก็คือการดำน้ำสำรวจถ้ำ สิ่งประหลาดไม่เป็นที่รู้จัก ทุกคนแค่รู้ว่ามันคือสัตว์ประหลาดในน้ำ จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครเห็นมันชัดๆ สักครั้ง”
ส่วนชายผมขาวครุ่นคิด: “ตอนที่พวกเราเพิ่งเข้าสู่โลกจำลอง ภารกิจที่ชาวบ้านข้างเขามอบให้เรา ก็คืองานของระบบ คือให้สืบว่าทำไมถ้ำนี้ถึงคร่าชีวิตคนไปมากมายขนาดนั้นใช่ไหม?”
ชายแว่นรีบตอบอย่างกระตือรือร้น: “อันนี้ฉันรู้! ทุกครั้งที่มีการถ่ายทอดสดโลกจำลอง ‘ขุมนรกมรณะ’ ฉันดูหมด! ได้ยินว่าตอนแรกเริ่มเมื่อสองร้อยปีก่อน มีคนค้นพบว่าถ้ำนี้มีแหล่งน้ำลึกลับที่ลึกและซับซ้อนมาก ผู้คนจำนวนมากมาที่นี่เพื่อดำน้ำท้าทายสถิติการดำน้ำในถ้ำของโลก แต่แล้วนักดำน้ำฝีมือดีจำนวนมากก็ตายกันเป็นทิวแถว อยู่ข้างใน ว่ากันว่าสูงถึงร้อยกว่าคน สาเหตุการตายแปลกประหลาดมาก แม้กระทั่งแบบนั้นก็ยังมีคนแห่กันเข้ามาในถ้ำไม่ขาด!”
เขาตื่นเต้นจนหน้าซีดๆ ของเขาเริ่มมีรอยแดงระเรื่อ ดวงตาเป็นประกายพูดต่อ: “และไม่เพียงเท่านั้น! ได้ยินว่าตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ชาวบ้านแถบนี้มีธรรมเนียมนำหัวคนตายมาบูชาถ้ำ และหลังจากที่มันดังในโลกออนไลน์เพราะจำนวนนักดำน้ำที่ตายในถ้ำมากเกินไป ก็ยังมีคนเข้ามาฆ่าตัวตายที่นี่ไม่หยุด ต่อให้ปิดก็ไม่เป็นผล”
ซวีซ่งเหลือบมองกะโหลกเก่าใหม่ที่กองเต็มถ้ำ แล้วมองชายแว่นอย่างระแวดระวัง
ชายแว่นไม่เปิดโอกาสให้อีกสองคนแทรกด้วยซ้ำ: “สุดท้ายแล้วสิ่งประหลาดก็มาเยือนจนทำให้ที่นี่กลายเป็นโลกจำลองไป จนถึงตอนนี้น่าจะเปิดไปทั้งหมดยี่สิบเก้าครั้ง มีเพียงคนเดียวที่รอด และคนๆ นั้นก็เลื่อนขั้นเป็นระดับเอสอย่างรวดเร็ว คนๆ นั้นไม่เพียงแต่แข็งแกร่ง สิ่งสำคัญที่สุดคือสกิลพรสวรรค์ของเขาคือธาตุน้ำ ส่วนคนอื่นๆ ตายหมดในโลกจำลองนี้ ที่นี่คือขุมนรกมรณะอย่างแท้จริง…”
ซวีซ่งแค่นั่งฟังเงียบๆ อยู่ข้างๆ พร้อมกับสังเกตปฏิกิริยาข้อความในห้องถ่ายทอดสด
[ชาตหน้าไม่ขอเกิดเป็นคนแล้ว: เพิ่งรู้ว่าโลกจำลองนี้คือ ‘ขุมนรกมรณะ’ นี่นา! ให้ตายสิ สมาธิฉันถูกหน้าของพิธีกรขโมยไปหมดเลย!]
[ทำลายโลกทิ้งให้จบๆ ไปเลย: ความยากระดับบีของขุมนรกมรณะส่วนใหญ่มาจากน้ำ เพราะไม่ใช่ทุกคนจะมีความสามารถหายใจใต้น้ำได้ แล้วยังต้องดำน้ำในถ้ำที่แคบและลึกสุดขีด ในความมืดยังมีสัตว์ประหลาดพุ่งออกมาได้ทุกเมื่อ แค่คิดก็หายใจไม่ออกแล้ว]
[น้ำลึก: ได้ยินว่าโลกจำลอง ‘ขุมนรกมรณะ’ เริ่มถ่ายทอดสดแล้ว เลยตามมา!]
[ชั่วร้ายกว่านางฟ้านิดหน่อย: ถ้าเป็นโลกจำลองนี้ล่ะก็ ฉันรับหน้าที่กวนน้ำโคลนให้เต็มที่!]
[ทำลายโลกทิ้งให้จบๆ ไปเลย: ฉันรับหน้าที่ดึงเชือกนำทางให้หลุด!]
[ขอให้ไว้ชีวิต: งั้นฉันรับหน้าที่เมาไนโตรเจน!]
[เชาวน์ปัญญาชั่วคราวขาดตอน: แต่พวกเขาสวมอุปกรณ์ดำน้ำบนตัวเลย แล้วแบบนี้ต่างจากสถานการณ์ก่อนหน้านี้ชัดเจน]
หญิงผมสั้นพูดถึงเรื่องนี้ด้วย: “แต่ครั้งนี้ชาวบ้านไม่ได้ให้อุปกรณ์ดำน้ำพวกเรา และฉันก็เพิ่งสำรวจรอบๆ ไปด้วย... ถ้าฉันเดาไม่ผิด ที่นี่แห้งแล้งมาก โลกจำลองครั้งนี้ของพวกเราอาจจะไม่ต้องดำน้ำก็ได้”
ชายผมขาวกับชายแว่นรีบวิ่งไปที่ส่วนลึกของถ้ำแล้วนอนคว่ำมองลงไป ซวีซ่งก็เดินตามไปด้วย
“ให้ตายสิ มืดเกินไป มองไม่เห็นอะไรเลย” ชายผมขาวพูด “อาหนิ่น ใช้สกิลนายเร็วเข้า!”
ชายแว่นยื่นนิ้วออกมาจริงๆ แสงจ้าเส้นหนึ่งพุ่งจากปลายนิ้วของเขาลงไปยังความมืดเบื้องล่างทันที
ซวีซ่งรีบขยับเข้าไปใกล้เขาอย่างเงียบๆ แล้วหรี่ตามองความสามารถของเขาอย่างใกล้ชิด
ชายแว่นคิดว่าเขากลัวเลยเข้ามาใกล้คนที่มีแหล่งแสงสว่าง หน้าเขาก็แดงขึ้นมาอีกครั้ง
ส่วนชายผมขาวชี้ลงไปด้านล่างอย่างดีใจ: “โอ้! จริงด้วย! เหมือนไม่มีน้ำเลย! เยี่ยมมาก! ฉันดำน้ำไม่เป็นเลยนะเนี่ย!”
ชายแว่นถอนหายใจโล่งอก แต่แล้วใบหน้าก็แสดงความเสียใจเล็กน้อย พึมพำเบาๆ: “ถึงจะดีก็เถอะ... แต่ที่ฉันดูคลิปดำน้ำถ้ำมามากมายนี่มันไม่มีประโยชน์เลยนี่นา?”
หญิงผมสั้นได้ยินก็มองเขาไป จากรอยยิ้มเล็กน้อยที่มุมปากค่อยๆ จางหาย กลายเป็นความหนักแน่นและระแวดระวัง
จริงสินะ ถึงจะเป็นผู้เล่นใหม่ ก็มีโอกาสเจอคนไม่ปกติได้ง่ายเหมือนกัน...
ส่วนข้อความในห้องถ่ายทอดสดไม่พอใจมาก
[ชั่วร้ายกว่านางฟ้านิดหน่อย: ไม่มีน้ำจริงเหรอ? เสียดายจัง งั้นฉันกวนน้ำโคลนไม่ได้แล้วสิ...]
[มนุษยชาติพ่ายแพ้ยับเยิน: อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง ไม่มีน้ำ ต่อให้อยู่ในถ้ำใต้ดิน ผู้เล่นใหม่ระดับดีก็น่าจะมีโอกาสรอดอยู่บ้าง]
[เชาวน์ปัญญาชั่วคราวขาดตอน: เพราะจากที่ถ่ายทอดสดครั้งก่อนๆ สิ่งประหลาดที่นี่น่าจะระดับไม่สูง ไม่งั้นสภาพแวดล้อมอันตรายขนาดนี้ ถ้าสิ่งประหลาดระดับสูงด้วย โลกจำลองนี้ก็ควรจะเป็นระดับเออย่างน้อย หรือไม่ก็ถึงขั้นระดับเอส]
[ฆ่าตัวตายกลางทางแล้วเปิดไลฟ์: แต่ทำไมถึงไม่มีน้ำล่ะ? เท่าที่ฉันรู้ ‘ขุมนรกมรณะ’ น่าจะเป็นโลกจำลองที่ถือกำเนิดมารุ่นแรกสุด สองร้อยกว่าปีมานี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เจอสภาพไม่มีน้ำใช่ไหม?]
[อาหวี่001: เยี่ยมมาก งั้นโลกจำลองนี้ก็เป็นแค่ระดับดีจริงๆ ดาวความปลอดภัยของดวงดาวแห่งปาฏิหาริย์เพิ่มขึ้นแล้ว!]
ซวีซ่งโล่งอกขึ้นมาจริงๆ ด้วย นึกในใจเช็ดเหงื่อที่ไม่มีอยู่จริง
เพราะว่า ตัวเอกของเกม ‘ดวงดาวแห่งปาฏิหาริย์’ ยังมีลักษณะพิเศษอีกอย่างหนึ่ง นั่นก็คือละลายเมื่อโดนน้ำ
ในความหมายตามตัวอักษรเลยละลายเมื่อโดนน้ำ