ร้านขายของชำอยู่ห่างจากถนนเส้นเมื่อครู่ไม่ถึง 200 เมตร เพียงเลี้ยวหัวมุมก็เห็นประตูม้วนสีเทาอมฟ้าบานนั้น
ประตูม้วนเปิดแง้มอยู่ คราบเลือดสีแดงคล้ำไหลซึมออกมาจากช่องใต้ประตู แมลงวันสองสามตัวเกาะอยู่ริมคราบเลือด ส่งเสียงหึ่ง ๆ บินวนไปมา ท่ามกลางอากาศอบอ้าวยามบ่าย พวกมันดูสะดุดตาเป็นพิเศษ
ศพที่ขาดวิ่นร่างหนึ่งนอนอยู่หน้าประตู ดูจากเสื้อผ้าแล้วน่าจะเป็นพนักงานร้านขายของชำ ครึ่งตัวถูกลากเข้าไปด้านใน ส่วนขายังโผล่ออกมาข้างนอก รองเท้าผ้าใบหลุดไปข้างหนึ่ง เผยให้เห็นเท้าที่สวมถุงเท้าสีขาว
เฉินเฟิงชะลอฝีเท้า เงี่ยหูฟัง เสียงกุกกักกับเสียงครางต่ำ ๆ ดังมาจากหลังประตูม้วน ฟังจากเสียงแล้ว ข้างในมีซอมบี้อย่างน้อยห้าหกตัว
เขาหันไปทำท่าบอกให้หลินรั่วซีเงียบ จากนั้นก้มลงจับขอบล่างของประตูม้วน ก่อนออกแรงยกขึ้นสุดกำลัง
ประตูม้วนเลื่อนขึ้นเสียงดังครืดคราด กรอบประตูกระแทกกับด้านบนดังเคร้ง
ภาพด้านในปรากฏชัดเต็มตา
ซอมบี้ทั้งหกตัวหันขวับมาพร้อมกัน บางตัวสวมผ้ากันเปื้อนพนักงาน บางตัวสวมเสื้อยืดนักศึกษา เมื่อครู่พวกมันกำลังล้อมศพที่ถูกกัดกินไปกว่าครึ่ง มุมปากเปื้อนเศษเนื้อและคราบเลือดสีแดงคล้ำ ดวงตาสีเทาขาวขุ่นมัวเปล่งประกายวาววับในห้องสลัว
ชั้นวางสินค้าล้มระเนระนาด ขนม บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป และเครื่องดื่มกระจายเกลื่อนพื้น เคาน์เตอร์เก็บเงินถูกชนคว่ำลงกับพื้น แป้นพิมพ์กับเครื่องสแกนบาร์โค้ดกระเด็นไปไกล ประตูตู้แช่ตรงมุมห้องเปิดอ้า ไอศกรีมกับแท่งน้ำแข็งละลายกลายเป็นน้ำหวานเหนียวข้นกองหนึ่ง
ซอมบี้ทั้งหกตัวส่งเสียงคำรามอย่างตื่นเต้นพร้อมกัน ก่อนเหยียบย่ำข้าวของที่กระจัดกระจายพุ่งเข้ามาหาประตู
เฉินเฟิงก้าวเข้าไปในร้าน โน้มตัวลงเล็กน้อย แล้วเหวี่ยงหมัดสลับซ้ายขวา ทุกหมัดซัดเข้ากะโหลกของซอมบี้อย่างแม่นยำ
เสียงทึบหนักดังปังติดกันห้าครั้งแทบจะพร้อมกัน กะโหลกห้าหัวแตกกระจาย เลือดสกปรกกับสมองกระเซ็นเปื้อนชั้นวางและผนัง ทิ้งรอยสีแดงคล้ำไว้เป็นจุด ๆ
ซอมบี้ตัวสุดท้ายพุ่งเข้ามาประชิด เฉินเฟิงเบี่ยงตัวหลบ ก่อนยกเท้ากวาดใส่หัวเข่าของมัน
ซอมบี้เสียหลักล้มคะมำไปข้างหน้า เฉินเฟิงฉวยจังหวะนั้นเหยียบกะโหลกด้านหลังของมันจนแหลก