หลินหร่านอธิบาย "จำความฝันที่ฉันเคยเล่าได้ไหม"
"ในฝันนั้น จิตสำนึกของฉันสามารถแนบไปกับร่างจิตของลู่เฟิง แล้วเดินทางข้ามมิติไปพร้อมกับเขา"
"และในเวลาเดียวกัน ฉันก็ยังเข้าร่างของตัวฉันอีกคนได้ด้วย"
[ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้นี่เอง......]
[สถานการณ์แบบนี้เคยมีบันทึกคล้าย ๆ กันอยู่ในโปรแกรมของข้า]
[ร่างจิตของพระเอกมีความคิดผูกพันต่อโฮสต์อย่างแรงกล้า จนกระทั่งดึงดูดร่างจิตของโฮสต์ให้เข้าไปชั่วครู่]
[แต่ว่า สถานการณ์เช่นนี้ก็มีผลข้างเคียงเช่นกัน]
สีหน้าของหลินหร่านเคร่งขรึมขึ้นมา
[เนื่องจากพวกเจ้าเกิดความเชื่อมโยงที่รุนแรงเกินไป เมื่อโฮสต์สิ้นอายุขัยและเราเริ่มการเดินทางครั้งใหม่ จิตสำนึกของพระเอกมีโอกาสสูงมากที่จะข้ามมิติไปกับเราด้วย]
หลินหร่านชะงักงัน
ให้ตายเถอะ นี่มันตามติดชีวิตเชียวนะ
ระบบอธิบายต่อ
[แม้พระเอกจะตามเรามาได้ แต่ทุกครั้งที่เขาไปถึงห้วงมิติใหม่ เขาจะมีตัวตนและความทรงจำใหม่ โดยจะไม่เหลือความทรงจำในชาตินี้]
หลินหร่านพยักหน้า "เข้าใจแล้ว"
มนุษย์กับระบบหนึ่งคนหนึ่งตนนึกไม่ถึงเลยว่าบทสนทนาของพวกเขาถูกลู่เฟิงได้ยินเข้าเต็ม ๆ
