เรื่องในงานเลี้ยง ลู่ถิงเฉินสืบจนรู้แจ้งอย่างรวดเร็ว
แผนร้ายของเซินหมานหรูและลู่จื่อเย่ที่มุ่งร้ายต่อลู่เฟิง ถูกหลินหร่านพลิกกลับมาใช้เป็นประโยชน์และนำมาเปิดเผยต่อหน้าตระกูลลู่
ลู่ถิงเฉินรู้สึกทั้งซาบซึ้งและไม่พอใจหลินหร่านในเวลาเดียวกัน
ซาบซึ้งที่เธอช่วยชีวิตลู่เฟิงไว้
ไม่พอใจที่ทั้ง ๆ ที่เธอสามารถใช้วิธีที่อ่อนโยนกว่านี้เพื่อทำลายแผนการนี้ได้ แต่เธอกลับเลือกใช้วิธีของพวกเขาเอาคืนพวกเขา
ลู่จื่อเย่ยังไงก็เป็นลูกชายของเขา การที่เขาอับอายก็ทำให้ตระกูลลู่ต้องขายหน้าด้วย
หลินหร่านไม่แยแสเลยว่าลู่ถิงเฉินจะชอบเธอหรือไม่
เธอเกิดมาไม่ได้เพื่อให้ใครชื่นชอบ
ต่างจากความลังเลของลู่ถิงเฉิน คุณปู่ลู่กลับชื่นชมหลินหร่านอย่างไม่หยุดปาก
พร้อมกับยืนกรานที่จะลงโทษเซินหมานหรูและลู่จื่อเย่อย่างจริงจัง
“เรื่องนี้ ห้ามทำให้เสี่ยวเฟิงหนาวใจเด็ดขาด”
ลู่ถิงเฉินพยักหน้า
เขาติดหนี้เซินหมานหรู... ไม่สิ เขาติดหนี้โจวเมี่ยวชิงและลู่เฟิงแม่ลูกมากเกินไป จะปล่อยให้ลู่เฟิงเพิ่งกลับบ้านต้องมารับความอยุติธรรมไม่ได้
เขาจึงรีบหย่ากับเซินหมานหรู และปลดลู่จื่อเย่ออกจากตำแหน่งผู้จัดการทั่วไปของกลุ่มทุน พร้อมส่งไปทำงานที่สาขาเมืองเจียงให้ห่างไกลจากศูนย์กลางอำนาจโดยสิ้นเชิง
ลู่เฟิงไม่แสดงความคิดเห็นใดๆ ต่อผลการจัดการครั้งนี้
ลู่จื่อเย่คือลูกแท้ๆ ของเขา เลี้ยงดูมาถึงยี่สิบปี ต่อให้โกรธแค่ไหนก็ไม่สามารถไล่เขาออกจากตระกูลลู่ได้
ส่วนเซินหมานหรู อยู่เป็นแม่บ้านใหญ่ของตระกูลลู่มาถึงยี่สิบปี ลู่เฟิงไม่เชื่อว่าแค่เธอหย่ากับลู่ถิงเฉินแล้วลู่จื่อเย่จะยอมเลิกแย่งมรดกกับเขา
สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้คือรีบเติบโตให้เร็วที่สุด
วันหนึ่ง คุณปู่ลู่หยิบเอกสารแผนการขยายสาขาต่างประเทศของกลุ่มทุนตระกูลลู่ออกมา