“พลเอกหลิงอวี่ มนุษย์สัตว์ระดับ 3S...”
“ว้าว วันนี้ได้เจอพลเอกของจักรวรรดิด้วย!”
“เขาไม่ได้เกลียดมนุษย์ตัวเล็กหรอกเหรอ?”
“ยังจะประมูลแข่งอะไรอีก พลเอกหลิงอวี่ลงมือแล้ว”
“ก็แค่มนุษย์ตัวเล็กที่สุขภาพไม่แข็งแรงเอง เดี๋ยวยังมีตัวที่ดีกว่านี้อีก”
“แต่เธอผมดำนะ”
เสียงกระซิบกระซาบแผ่วเบาแพร่ไปทั่วฝูงชน เหล่ามนุษย์สัตว์ที่กำลังจะเสนอราคาแข่งต่างวางป้ายหมายเลขลง เรื่องนี้ไม่ใช่แค่ปัญหาเรื่องราคาอีกต่อไป ไม่มีใครอยากแข่งกับผู้บัญชาการสูงสุดของกองทัพต่อหน้าสาธารณชน เพียงเพื่อมนุษย์ตัวเล็กคนหนึ่ง
ผู้ดำเนินการประมูลได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว “ห้าสิบล้านเหรียญดวงดาว ครั้งที่หนึ่ง”
ไม่มีใครเสนอราคาเพิ่ม
“ห้าสิบล้านเหรียญดวงดาว ครั้งที่สอง”
ฉือเหมียนเงยหน้าขึ้น มองไปยังชั้นสองจากระยะไกล
ไม่รู้ทำไม เธอถึงรู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ไม่ชอบเธอ แววตาที่เขามองมาเต็มไปด้วยการประเมินอย่างเยือกเย็น
“ห้าสิบล้านเหรียญดวงดาว ครั้งที่สาม! ขาย!”
ค้อนประมูลกระแทกลงอย่างแรง
ห่วงโลหะบนข้อมือของฉือเหมียนสั่นเบา ๆ ข้อความใหม่บรรทัดหนึ่งปรากฏขึ้นบนจอแสง
【การประมูลสิทธิ์ผู้ปกครองเสร็จสิ้น】
【ผู้ปกครองชั่วคราว: หลิงอวี่】
【กำลังบันทึกหมายเลขประจำตัวเข้าสู่ระบบคุ้มครองมนุษย์หายากแห่งดาวเมืองหลวง】
ฉือเหมียนจ้องคำว่า “ผู้ปกครอง” ดวงตาขยับไหวเล็กน้อย ไม่ใช่เจ้าของ
หลังการประมูลจบลง เธอยังคงถูกขังอยู่ในกรง ไม่มีใครพาเธอไปพบมนุษย์สัตว์ที่เสนอราคาห้าสิบล้านทันที
เจ้าหน้าที่คนหนึ่งในเครื่องแบบสีขาวเดินขึ้นมาบนเวที คลุมเสื้อคลุมนุ่ม ๆ ให้เธอ จากนั้นก็ตรวจสอบกำไลคุ้มครองที่ข้อมืออย่างละเอียด
“มนุษย์ตัวเล็กเป็นเผ่าพันธุ์ทรงปัญญาหายากแห่งดวงดาว และได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายคุ้มครองมนุษย์หายาก”
เจ้าหน้าที่พูดราวกับกำลังปลอบเธอ และก็คล้ายกับกำลังอ่านข้อกำหนดตามหน้าที่
“มนุษย์สัตว์ทุกคนห้ามทำร้าย ทอดทิ้ง หรือบังคับให้มนุษย์ตัวเล็กเข้าร่วมกิจกรรมอันตราย การโอนสิทธิ์ผู้ปกครองต้องยื่นเรื่องต่อระบบส่วนกลางก่อน ระหว่างที่ขั้นตอนยังไม่เสร็จสิ้น ต่อให้เป็นผู้ปกครองที่ชนะการประมูล ก็ห้ามเข้าใกล้หรือพาตัวเธอไปเอง”
ฉือเหมียนมองเธอเงียบ ๆ
“ค่าสุขภาพของเธอต่ำเกินไป ขึ้นยานบินทั่วไปไม่ได้ เราจะรักษาเบื้องต้นให้ก่อน แล้วค่อยส่งเธอไปยังที่พักของผู้ปกครองคนใหม่ด้วยแคปซูลคุ้มครองควบคุมอุณหภูมิ”
เจ้าหน้าที่พูดช้ามาก เห็นได้ชัดว่าไม่คิดว่าเธอจะเข้าใจทั้งหมด
ฉือเหมียนจดจำทุกประโยคไว้
‘ยังดี ยังดีที่มนุษย์ที่นี่ถึงจะถูกมองเป็นสิ่งของให้ประมูล และถูกมนุษย์สัตว์รับไปเลี้ยง แต่ก็ไม่ได้ไร้หลักประกัน อย่างน้อยตามกฎหมายแล้ว มนุษย์สัตว์ก็ทำร้ายเธอตามใจชอบไม่ได้’
นี่นับเป็นข่าวดีเรื่องแรกที่เธอได้ยินหลังจากมาถึงโลกแปลกหน้าแห่งนี้
ภายในห้องรับรองชั้นสอง สัญญาอิเล็กทรอนิกส์ฉบับหนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้าหลิงอวี่
【ผู้ยื่นคำขอเป็นผู้ปกครอง: หลิงอวี่】
【ผู้ได้รับการปกครอง: ยังไม่ได้ตั้งชื่อ】
【ค่าร่างกาย: 19】
【ความสามารถด้านภาษา: ผิดปกติ】
【คำเตือนพิเศษ: มนุษย์ตัวเล็กคนนี้มีสุขภาพไม่ดี ระหว่างการปกครองห้ามทำการฝึกให้ตกใจ บังคับให้ปรับตัว หรือสัมผัสตัวในลักษณะเสี่ยงอันตรายทุกรูปแบบ】
หลิงอวี่กวาดตามองข้อกำหนดคุ้มครองอันยืดยาว คิ้วค่อย ๆ ขมวดเข้าหากัน
ฉีเจายืนอยู่ข้าง ๆ อย่างรู้หน้าที่และไม่พูดอะไร
มนุษย์ตัวเล็กทุกคนที่ขึ้นทะเบียนไว้ได้รับความคุ้มครองตามกฎหมายอย่างเข้มงวด ไม่ว่าจะเป็นพื้นที่พักอาศัย อาหารในแต่ละวัน เวลานอน หรือแม้แต่ระยะเวลาที่ต้องมีคนอยู่เป็นเพื่อน ล้วนกำหนดไว้อย่างชัดเจน ผู้ปกครองต้องอัปโหลดข้อมูลสุขภาพเป็นประจำ หากพบอาการบาดเจ็บที่ไม่ทราบสาเหตุ สมาคมคุ้มครองมนุษย์หายากจะเข้ามาแทรกแซงทันที
หากตรวจสอบแล้วพบว่าผู้ปกครองจงใจทำร้ายมนุษย์ตัวเล็ก นอกจากจะถูกเพิกถอนสิทธิ์การปกครองถาวรแล้ว ยังต้องรับโทษจำคุกในเรือนจำอวกาศสูงสุด 20 ปี
นี่เป็นเหตุผลหนึ่งที่หลิงอวี่เกลียดการเลี้ยงมนุษย์ตัวเล็ก
บอบบาง ยุ่งยาก แตะต้องไม่ได้ ดุด่าไม่ได้ ถ้าเกิดปัญหาขึ้นมายังต้องรับการสอบสวนจากสมาคมคุ้มครองอีก
เลี้ยงมนุษย์ตัวเล็กสักคนแทบไม่ต่างจากเชิญบรรพบุรุษที่ต้องดูแลตลอด 24 ชั่วโมงกลับบ้าน
หลิงอวี่พลิกไปยังหน้าสุดท้ายของสัญญาด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ทางประมูลจะส่งเธอไปเมื่อไหร่?”
เจ้าหน้าที่ตอบอย่างนอบน้อม “ค่าร่างกายของเธอมีเพียง 19 ต้องเข้ารับการรักษาเพื่อทำให้อาการคงที่ก่อนสามชั่วโมง คาดว่าจะส่งถึงคฤหาสน์ของท่านพรุ่งนี้เช้า”
“ส่งไปเขตใต้ ที่หลิงชวนอยู่”
“ขออภัยครับท่านพลเอก นั่นไม่เป็นไปตามข้อกำหนด”
หลิงอวี่เงยหน้ามองเขา
เจ้าหน้าที่ฝืนใจอธิบายภายใต้สายตาเย็นชา
“ค่าการกลายเป็นสัตว์ของพลตรีหลิงชวนในตอนนี้เกิน 90 ตามกฎหมายคุ้มครอง มนุษย์ตัวเล็กห้ามเข้าไปในพื้นที่อยู่อาศัยของมนุษย์สัตว์ระดับอันตรายสูงโดยตรง หากยังไม่ได้ผ่านการทดสอบความเข้ากัน”
“ฉันซื้อเธอมาให้หลิงชวนอยู่แล้ว”
“ถึงอย่างนั้นก็ต้องทดสอบความเข้ากันในสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยก่อน หากผลทดสอบต่ำกว่า 30 เปอร์เซ็นต์ สมาคมคุ้มครองจะไม่อนุมัติให้ทั้งคู่สัมผัสกันเป็นเวลานาน”
รอยย่นระหว่างคิ้วหลิงอวี่ลึกขึ้น
ยุ่งยากจริง ๆ คนยังมาไม่ถึง ข้อจำกัดก็มีมากมายจนน่ารำคาญแล้ว
แต่เมื่อนึกถึงค่าการกลายเป็นสัตว์ของหลิงชวนที่สูงถึง 92 เขาก็ยังประทับนิ้วมือลงบนท้ายสัญญา
【ส่งคำขอเป็นผู้ปกครองแล้ว】
【อนุมัติแล้ว】
【โปรดปฏิบัติหน้าที่ผู้ปกครอง ห้ามทำร้ายผู้ได้รับการปกครองไม่ว่าด้วยวิธีใด】
หลิงอวี่เบือนสายตา “ให้พวกเขาส่งเธอไปบ้านหลัก”
ฉีเจาแปลกใจเล็กน้อย “ไม่ส่งไปเขตใต้แล้วเหรอครับ?”
“ตรวจสอบความเข้ากันให้เสร็จก่อน”
หลิงอวี่ลุกขึ้น หยิบเสื้อคลุมเครื่องแบบทหารที่พาดอยู่บนพนักเก้าอี้ น้ำเสียงราบเรียบ
“ถ้าเธอไม่มีประโยชน์กับหลิงชวน ค่อยยื่นเรื่องยกเลิกความสัมพันธ์ผู้ปกครอง”
ก่อนออกจากห้องรับรอง หลิงอวี่เหลือบมองเวทีประมูลเป็นครั้งสุดท้าย
มนุษย์ตัวเล็กผมดำคลุมเสื้อสีขาวตัวใหญ่ กำลังถูกเจ้าหน้าที่พาเข้าไปในแคปซูลคุ้มครองเฉพาะทาง ร่างกายคงอ่อนแอมาก เธอจึงไม่ขัดขืนและไม่ส่งเสียงสักแอะ
ผ่านผนังแคปซูลใส ดวงตาดำสนิทคู่นั้นมองออกมาข้างนอกอย่างเงียบงัน
เชื่องช้า งุนงง ดูไม่ค่อยฉลาด
แบบนี้ก็ดี หลิงชวนในตอนนี้ไม่ต้องการเจ้าตัวเล็กที่ส่งเสียงดัง เกาะติดคน และไม่รู้จักขอบเขต
พูดไม่ได้ แถมยังเงียบ เลี้ยงไว้ในคฤหาสน์แบบนี้จะได้ไม่ยุ่งยากเกินไป