ฉินจิ่วเวยซบพิงอกของเซี่ยเยี่ยนหลี่ ฟังเสียงหัวใจที่เต้นมั่นคงและทรงพลังของเขา
นางสัมผัสได้ถึงลมหายใจของเซี่ยเยี่ยนหลี่ที่พ่นรดลงบนศีรษะ อบอุ่นและแฝงความรีบร้อนเล็กน้อย
ราวกับกำลังพยายามข่มกลั้นบางสิ่งอย่างถึงที่สุด
เซี่ยเยี่ยนหลี่มิได้รุดเข้าสู่อาหารจานหลักในทันที แต่ลิ้มรสอาหารเรียกน้ำย่อยเลิศรสก่อน
เขาและฉินจิ่วเวยมิได้ร่วมรักกันมานานนัก จำเป็นต้องให้นางปรับตัวก่อน
ปลายนิ้วของเซี่ยเยี่ยนหลี่ลูบไล้ไปตามแขนของนางเบา ๆ สัมผัสถึงความละเอียดอ่อนและนุ่มนวลของผิว
ที่ใดที่ปลายนิ้วเขาเคลื่อนผ่าน ที่นั่นก็ราวกับจุดประกายเปลวไฟน้อย ๆ ความรู้สึกซู่ซ่าเยือกเย็นแทรกซ่านถึงก้นบึ้งหัวใจ ทำให้ฉินจิ่วเวยมิอาจห้ามอาการสั่นสะท้านน้อย ๆ ได้
ครู่ต่อมา เซี่ยเยี่ยนหลี่เห็นแก้มของฉินจิ่วเวยแดงเรื่อขึ้นทุกขณะ และแววตาที่ค่อย ๆ เลือนราง
แววตายิ่งดำล้ำลึกขึ้น มุมปากยกขึ้นอย่างแนบเนียน
เขาก้มศีรษะลง จูบริมฝีปากของฉินจิ่วเวยแผ่วเบา
เขาจูบอย่างอ่อนโยนและลึกซึ้ง ให้นางดื่มด่ำยากถอนตัว
ฉินจิ่วเวยค่อย ๆ หลับตาลง ตอบรับจูบของเขา
สองมือก็โอบขึ้นเกาะเกี่ยวลำคอเขาโดยไม่รู้ตัว นิ้วมือสอดแทรกเข้าไปในเส้นผมของเขาเล็กน้อย
จูบของทั้งคู่ค่อย ๆ ล้ำลึกขึ้น ลมหายใจเริ่มรีบร้อน กลิ่นไอของกันและกันผสานรวมกันจนยากแยกแยะว่าเป็นของใคร
มือของเซี่ยเยี่ยนหลี่ค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงจากใบหน้าของฉินจิ่วเวย ผ่านลำคอของนาง ลูบผ่านหัวไหล่ และสุดท้ายหยุดอยู่ที่เอว