ไม่คิดว่าเฉินหวยจือจะระแวดระวังถึงเพียงนี้ ยังจ้างผู้พิทักษ์ฝีมือสูงมาเป็นสารถี……
เขาคิดจะไปทำอันใดกันแน่?
จ้างผู้พิทักษ์ฝีมือสูงเช่นนี้ ค่าใช้จ่ายย่อมไม่น้อย
เฉินหวยจือเป็นเพียงสามัญชน ถิ่นฐานไม่สูงส่ง หากมิได้เป็นพระสวามี นางจะได้พบชีวิตที่ดีเช่นนี้ได้อย่างไร
อวิ๋นจือเป็นคนใจกว้างมาโดยตลอด ให้เงินทองแก่เฉินหวยจือมากมายแน่
เฉินหวยจือใช้เงินของอวิ๋นจือ แต่ในใจกลับคิดหาทางสังหารนาง!
กระทั่งเงินที่เขาใช้ซื้อตัวหมอตำแยก็ยังเป็นของอวิ๋นจือ
เขาใช้เงินของอวิ๋นจือ สังหารอวิ๋นจือ!
ชายผู้นี้……น่าสะอิดสะเอียนยิ่งนัก!
ฉินจิ่วเวยโกรธจนร่างสั่นสะท้าน ใช้ปลายนิ้วจิกฝ่ามืออย่างสุดแรง จึงระงับตนไว้ได้
"คุณหนู บัดนี้จะทำเช่นไร?" เสี่ยวเหอเอ่ยถามด้วยใบหน้ากังวล
การเคลื่อนไหวของพวกนางถูกท่านพระสวามีล่วงรู้เสียแล้ว ต่อไปคงยากลำบากกว่าเดิม
แววตาฉินจิ่วเวยเคร่งขรึม น้ำเสียงเนิบนาบ "เฉินหวยจือจ้างผู้พิทักษ์ฝีมือสูง หากเราอยากรู้ว่าเขาไปทำอันใด ก็ต้องหาผู้มีวิทยายุทธ์สูงกว่า……"
เสี่ยวเหอขมวดคิ้ว "แต่คนที่เราไปหามา ก็เป็นองครักษ์ฝีมือสูงสุดในเรือนชิงหลานแล้วนะเจ้าคะ"
ฉินจิ่วเวยส่ายหน้าน้อย ๆ "ไม่ ยังมีอีกผู้หนึ่ง……"
"ผู้ใด?" เสี่ยวเหอถามออกไป
ยามค่ำ ห้องหนังสือ
"ท่านสวามี" น้ำเสียงฉินจิ่วเวยมิได้สดใสดั่งนกขมิ้นในยามก่อน ทว่าอ่อนหวานและออดอ้อน
เซี่ยเยี่ยนหลี่ฟังแล้วรู้สึกคอแห้งผากขึ้นมา