กู้เสี่ยวม่านมีผมยาวเป็นลอนสีแดงไวน์ รวบเป็นหางม้าแบบหลวม ๆ ดูเรียบร้อยคล่องแคล่ว
ใบหน้าสวยไร้เครื่องสำอาง ดูราวกับหยกเนื้อดี ยิ่งขาวเนียนชุ่มชื้น เสื้อยืดรัดรูปที่สวมอยู่ช่วยขับเนินอกให้เด่นชัดยิ่งขึ้น
กางเกงโยคะด้านล่างขับเน้นส่วนเอวและสะโพกอันเย้ายวนให้เด่นชัด กลิ่นอายหญิงสาวเต็มตัวแผ่ซ่านเข้ามาปะทะใบหน้า
เห็นชัดว่าเธอเพิ่งดื่มมา ใบหน้าสวยมีสีแดงระเรื่อ ดวงตาหวานฉ่ำพร่าเลือน แฝงประกายออดอ้อน
โดยเฉพาะหน้าอกที่ขยับขึ้นลงเบา ๆ ตามจังหวะหายใจ ราวกับมีตะขอนับไม่ถ้วนเกี่ยวสายตาของเฉินส่วงไว้แน่น จนเขาละสายตาไม่ได้เลย
กู้เสี่ยวม่านมองเฉินส่วง พลางถามด้วยลมหายใจปนกลิ่นเหล้า “นายรู้ได้ยังไงว่าท่อระบายน้ำบ้านฉันตัน?”
เฉินส่วงเบิกตากว้าง ท่อตันจริงด้วยเหรอ?
“จริง ๆ แล้วที่ฉันมาเพราะ...” เฉินส่วงที่เพิ่งได้สติรีบอธิบาย เขามาหาหวังเฉียง ไม่ได้เป็นช่างล้วงท่อสักหน่อย แต่ยังพูดไม่ทันจบ กู้เสี่ยวม่านก็ลากเขาไปห้องน้ำ “รีบไปล้วงสิ ฉันรอใช้ห้องน้ำอยู่!”
จากนั้นเธอก็พูดต่อว่า “บ้านนี้ฉันเป็นคนตัดสินใจ รอทำธุระเสร็จแล้วค่อยเล่าให้ฉันฟัง มีเรื่องอะไรฉันจัดการให้เอง!”
เฉินส่วงนึกถึงท่าทีที่หวังเฉียงเชื่อฟังกู้เสี่ยวม่านทุกอย่าง ดวงตาก็พลันสว่างวาบ ไปหากู้เสี่ยวม่านก็ได้เหมือนกันนี่!
เขารับบทเป็นช่างล้วงท่อชั่วคราว พอออกจากห้องน้ำก็พูดกับกู้เสี่ยวม่านว่า “พี่สะใภ้ ท่อโล่งแล้ว ผมขอคุยเรื่องหวังเฉียงหน่อย...”
ยังพูดไม่ทันจบ กู้เสี่ยวม่านก็รีบร้อนเข้าไปในห้องน้ำ ไม่นานก็มีเสียงน้ำไหลซู่ดังออกมา
พอได้ยินเสียงนั้น เฉินส่วงก็พูดไม่ออก เธอจะห้าวเกินไปแล้วไหม!
เมื่อเห็นขวดเหล้าเปล่าวางระเกะระกะบนโต๊ะชา แล้วนึกถึงท่าทีหน้าแดงก่ำและลมหายใจหอบกลิ่นเหล้าของเธอ เฉินส่วงก็เข้าใจทันที เมาหนักนี่เอง!
เพิ่งตอนเช้าก็ดื่มเหล้าแล้ว ผู้หญิงคนนี้ติดเหล้าจริง ๆ!
ในตอนนั้นเอง เขาได้ยินเสียงตุ้บดังมาจากห้องน้ำ ตามด้วยเสียงร้องด้วยความเจ็บปวด
เฉินส่วงเดินเข้าไปดู ก็เห็นกู้เสี่ยวม่านล้มอยู่บนพื้น พยายามดิ้นรนอยู่ตั้งนานก็ยังลุกไม่ขึ้น
คงเพราะดื่มหนัก แถมยังไม่ได้เช็ดน้ำบนพื้นให้แห้ง เธอถึงได้ลื่นล้ม
เธอน่าจะล้มตอนกำลังลุกขึ้น กางเกงโยคะจึงยังไม่ได้ดึงขึ้น ค้างอยู่ตรงข้อพับขา ทำให้เฉินส่วงเห็น...จุดสงวนของเธอเต็มตา!
กู้เสี่ยวม่านกุมขา สีหน้าเจ็บปวดพลางพูดว่า “พยุงฉันไปห้องนอนหน่อย”
เฉินส่วงถึงได้สติ ใบหน้าแดงก่ำ รีบเอื้อมมือไปดึงกางเกงเธอขึ้น แล้วพยุงเธอไปที่ห้องนอน
กู้เสี่ยวม่านนั่งลงบนเตียง ขมวดคิ้วพูดว่า “เจ็บจะตายอยู่แล้ว รีบดูหน่อยว่าขาฉันเป็นยังไง!”
เห็นสีหน้าเจ็บปวดของเธอ เฉินส่วงจึงพับขากางเกงขึ้นให้
เมื่อเห็นผิวเนียนขาวราวหิมะและสัมผัสได้ถึงความยืดหยุ่นน่าทึ่ง หัวใจของเฉินส่วงก็ไหววูบ แต่ไม่นานเขาก็ข่มอารมณ์ไว้ พับขากางเกงขึ้นไปถึงเหนือเข่า แล้วเห็นรอยช้ำเป็นปื้นบนหัวเข่าของเธอ
กู้เสี่ยวม่านเห็นรอยช้ำเช่นกัน จึงจ้องเฉินส่วงแล้วพูดว่า “เจ็บขนาดนี้ ต้องกระดูกหักแน่ ๆ รีบพาฉันไปโรงพยาบาล!”
เฉินส่วงถึงกับมีเส้นดำผุดขึ้นเต็มหน้าผาก ฉันมาหาหวังเฉียงไอ้เวรนั่นเพื่อเอาคำอธิบายไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงได้ทั้งล้วงท่อทั้งพาไปโรงพยาบาล ออกนอกเรื่องไปไกลแล้วไหม?
เขาไม่มีเวลามาวุ่นวายกับเธอ จึงพูดกับกู้เสี่ยวม่านว่า “แค่ข้อเท้าเคล็ด กระดูกไม่เป็นไร เดี๋ยวผมนวดให้สักหน่อยก็น่าจะหาย”
พูดจบก็ลงมือนวดทันที
ผ่านไปไม่กี่นาที ดวงตาของกู้เสี่ยวม่านก็สว่างวาบ “หายเจ็บจริงด้วย นวดได้ผลจริง ๆ!”
จากนั้นเธอก็พลิกตัวปีนขึ้นไปบนเตียง “หลังฉันก็ไม่ค่อยสบาย ช่วยนวดให้อีกหน่อยสิ”
เฉินส่วงทนไม่ไหวแล้ว จึงรีบพูดกับกู้เสี่ยวม่านว่า “พี่สะใภ้ ผมมาหาหวังเฉียงเพื่อเอาคำอธิบาย...”
“นวดไปพูดไปสิ” เธอขัดขึ้นก่อนที่เขาจะพูดจบ “ปรนนิบัติฉันให้สบายก่อน มีเรื่องคับข้องใจอะไร พี่สะใภ้คนนี้จะจัดการให้เอง”
ได้ยินคำพูดนี้ ดวงตาเฉินส่วงก็เป็นประกาย คำพูดนี้ชัดเจนดี!
เขาจึงลงมือนวดทันที
แผ่นหลังของเธอเนียนนุ่มกว่าเดิม สัมผัสมือดีเยี่ยม เธอนอนคว่ำอยู่ตรงนั้น หน้าอกถูกกดจนเป็นส่วนโค้งชวนใจสั่น ทำให้คนอดคิดฟุ้งซ่านไม่ได้
เฉินส่วงที่เลือดลมพลุ่งพล่านรู้สึกใจไหววูบอีกครั้ง เมื่อนึกถึงตอนที่หวังเฉียงรังแกแฟนสาวของตัวเอง ความคิดชั่วร้ายก็ผุดขึ้นในใจ ทำไมหัวเฉียงนอนกับแฟนฉันได้ แล้วฉันจะเอาคืนด้วยการนอนกับเมียมันไม่ได้หรือไง?
พอคิดได้เช่นนั้น มือของเขาก็เอื้อมไปหาเนินกลมมน แต่ยังไม่ทันแตะ กู้เสี่ยวม่านก็หันหน้ากลับมามองเฉินส่วงแล้วถามว่า “มีเรื่องอะไร พูดมาได้เลย!”
เฉินส่วงสะดุ้งได้สติ รีบชักมือกลับ ผู้หญิงคนนี้ใจคอโหดเหี้ยม ถ้าฝืนทำอะไรเธอขึ้นมาจริง ๆ เธอคงโยนเขาเข้าคุกให้ไปนั่งเย็บผ้าแน่ เพราะอย่างนั้นแก้ปัญหาด้วยวิธีที่ถูกต้องดีกว่า!
เขาจึงกัดฟันพูดว่า “พี่สะใภ้ ผมจะไม่อ้อมค้อมแล้ว ขอพูดตรง ๆ เลย จริง ๆ แล้วเมื่อคืนหวังเฉียงตั้งใจจะเปิดห้องกับหลินหยา แต่พี่จับได้ เขาถึงลากผมไปเป็นแพะ เรื่องคุยงานอะไรนั่นเหลวไหลทั้งเพ
“หวังเฉียงไม่ได้ทำตัวไม่เหมาะสมกับหลินหยาในบริษัทเท่านั้น แต่ยังแต๊ะอั๋งเพื่อนร่วมงานผู้หญิงคนอื่น ๆ ด้วย แถมยังเรียกพวกเธอเข้าไปในห้องทำงานเพื่อทำเรื่องสกปรก เรื่องนี้ไม่ใช่แค่ผมที่รู้ คนเกือบทั้งออฟฟิศเคยเห็นกับตา ถ้าพี่ไม่เชื่อ ผมหาพยานให้ได้
“พี่ทุ่มเทให้หวังเฉียงหมดใจ แต่เขากลับแอบไปเจ้าชู้มีคนอื่น นี่มันหยามเกียรติและดูถูกพี่ เป็นการทรยศต่อชีวิตคู่ แบบนี้ใครจะทนไหว!”
ตอนนี้ต้องปลุกความโกรธของกู้เสี่ยวม่านให้ได้ ถ้าเธอเดือดขึ้นมาแล้วจัดการหวังเฉียงซะ แบบนั้นถึงจะสะใจ!
กู้เสี่ยวม่านหัวเราะเย็นชา “นิสัยของหมอนั่น ฉันจะไม่รู้ได้ยังไง เรื่องเขากับหลินหยา ฉันรู้หมดทุกอย่างแล้ว เพราะอย่างนั้นเมื่อคืนฉันถึงได้ปล่อยไปตามน้ำ ส่งหลินหยาไปถึงเตียงนาย
“ผู้หญิงคนนี้กล้ามายั่วสามีฉัน ก็สมควรชดใช้ อีกอย่าง แบบนี้หวังเฉียงจะได้เลิกคิดถึงเธอสักที”
ตอนนี้เฉินส่วงถึงได้รู้ว่า กู้เสี่ยวม่านมองทุกอย่างทะลุปรุโปร่งมานานแล้ว ที่บีบให้เขากับหลินหยาไปนอนด้วยกันก็เพราะวางแผนเอาไว้แบบนี้นี่เอง
“ยังไม่หมดแค่นั้น!” เฉินส่วงมองกู้เสี่ยวม่านแล้วปล่อยระเบิดลูกใหญ่ “เขาไม่ได้คิดจะเล่นงานแค่หลินหยา แต่ยังนอนกับแฟนผมด้วย”
เดิมทีเขาไม่อยากพูดเรื่องนี้ เพราะบอกไปก็ขายหน้าจริง ๆ แต่ตอนนี้เพื่อฝังหวังเฉียงให้จมดิน เขายอมทุ่มสุดตัว กัดฟันแล้วพูดออกไปตรง ๆ “หวังเฉียงใช้รถเสียวหมี่เอสยูเซเว่นคันหนึ่งซื้อใจเฉินเสี่ยวถง แฟนผม ทั้งสองคนไปมีอะไรกัน เขาสวมเขาให้พี่เต็ม ๆ เลย”
“ไร้ยางอาย ต่ำช้า!” พอได้ฟังคำพูดของเฉินส่วง กู้เสี่ยวม่านก็โกรธจนคิ้วเรียวตั้งชัน “เรื่องเมื่อคืนทำให้ฉันหัวเสียจนถึงตอนนี้ ไม่คิดเลยว่าเขาจะกล้าทำถึงขนาดนี้ ไร้ยางอายที่สุด!”
พูดจบเธอก็ลุกขึ้น ยกมือแตะใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยคอลลาเจนของตัวเอง แล้วถามเฉินส่วงด้วยลมหายใจปนกลิ่นเหล้าว่า “บอกฉันหน่อย ฉันสวยไหม?”
“สวยครับ” เฉินส่วงตอบตามตรง
กู้เสี่ยวม่านยกชายเสื้อยืดขึ้นทันที พลางแอ่นอกเล็กน้อย “แล้วตรงนี้ของฉันเต็มไหม?”
เฉินส่วงเหลือบมองแวบเดียว ดวงตาแทบถลนออกมา อย่างน้อยก็ต้องคัพสามสิบหกเอฟ...
กู้เสี่ยวม่านตะโกนด้วยลมหายใจปนกลิ่นเหล้าว่า “มีเมียสวยขนาดนี้อยู่แท้ ๆ เขายังออกไปเจ้าชู้ไปทั่ว เขามันเศษสวะ ไอ้คนชั่ว ฉันต้องเอาคืนให้ได้!”
จากนั้นเธอก็ขยับเข้าไปใกล้หูเฉินส่วง พูดเสียงเบาด้วยลมหายใจปนกลิ่นเหล้า “หวังเฉียงนอนกับผู้หญิงของนายได้...นายไม่อยากนอนกับเมียของเขาบ้างหรือไง? วิธีเอาคืนที่ดีที่สุดอยู่ตรงหน้านายแล้ว”