วัดหลงเซี่ยง
เมื่อได้ยินสามคำนี้ แววตาของเจียงเฉินไหววูบ สีหน้าเผยความประหลาดใจ
“หกขุมอำนาจใหญ่แห่งสหพันธ์เต๋า... เจ้าเอ่อหูมีภูมิหลังยิ่งใหญ่ขนาดนี้เชียวหรือ?”
ต้องรู้ว่า ตอนเฉินเสวี่ยชวนเขาไปทำภารกิจกลุ่มครั้งนั้น เธอเคยบรรยายความแข็งแกร่งของคุณชายฉินว่า หลังทำภารกิจนี้สำเร็จ อีกฝ่ายอาจมีโอกาสได้เข้าสำนักอู่จง
สำนักอู่จงก็เป็นหนึ่งในหกขุมอำนาจใหญ่แห่งสหพันธ์เต๋าเช่นกัน
แม้ทุกคนจะพูดกันว่าวิธีฝึกฝนของสหพันธ์เต๋าไม่เหมาะกับยุคสมัยนี้แล้ว แต่สำหรับคนวิเศษทั่วไป พวกเขาก็ยังเป็นยอดเขาสูงที่ได้แต่มองขึ้นไป
หากตระกูลใหญ่คือจุดสูงสุดของอำนาจในโลกมนุษย์ สหพันธ์เต๋าก็คือฟ้าของวงการผู้วิเศษ ต่อให้ “เสื่อมถอย” มาจนถึงทุกวันนี้ ก็ยังมีฐานะเสมอกับยมโลก
มูลค่าของหกขุมอำนาจใหญ่ที่กุมอำนาจทั้งสหพันธ์เต๋า ย่อมไม่ต้องพูดถึง!
ที่จริงในใจเจียงเฉินมีความคิดหนึ่งอยู่เสมอ
พลังที่สืบทอดต่อเนื่องมานับพันปีในจิ่วโจว จะเรียบง่ายอย่างที่เห็นจริงหรือ?
ความเสื่อมถอยของสหพันธ์เต๋าที่แสดงให้เห็นภายนอก บางทีอาจมีสาเหตุลึกซึ้งกว่านั้น...
“ฮึ ๆ ๆ ศิษย์วัดหลงเซี่ยงสินะ ฆ่าแกได้ เที่ยวนี้ฉันก็ได้กำไรยับเลย!” หลังจากประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง จางเสี่ยนไห่ก็หัวเราะอย่างอำมหิต เขากัดปลายนิ้วจนแตก หยดเลือดของตนลงบนไหดิน แล้วพึมพำท่องคาถา
อีกด้านหนึ่ง ผีทารกที่ถูกเจ้าเอ่อหูในสภาพ “กายเพชร” ไล่ต้อนจนถอยร่น รูม่านตาพลันเผยประกายสีเลือดประหลาด พลังแห่งยมโลกทั่วร่างพุ่งสูงขึ้น จนต่อกรกับเจ้าเอ่อหูได้อย่างสูสี