นักศึกษาทุกคนกลั้นหายใจ จ้องมองเจียงเฉินอย่างตะลึงงัน
เมื่อครู่เขาเดินเอื่อยเฉื่อยไปข้างหน้า ก่อนหยิบขวดน้ำขึ้นมาบีบจนแตก จากนั้นกอบมือขึ้น น้ำที่กระเซ็นออกมาก็ไหลย้อนกลับมารวมตัวกันเป็นลูกบอลน้ำ สุดท้ายเขาตบฝ่ามือใส่ผีกุมารจนตาย
ทุกขั้นตอนลื่นไหลต่อเนื่อง ราวกับสายน้ำ!
ท่วงท่าที่สุขุมแต่ทรงอำนาจเช่นนี้ ทำให้หัวใจของนักศึกษาหญิงหลายคนเต้นระรัว ส่วนนักศึกษาชายต่างเผยแววชื่นชมออกมา
เจ้าเอ่อหูสูดหายใจลึก แสงสีทองจาง ๆ บนร่างค่อย ๆ เลือนหายไป
เขาเดินเข้ามา มองท่อนแขนซ้ายของเจียงเฉิน สีหน้าหม่นลงเล็กน้อย “โทษทีที่ฉันเตือนนายไม่ทัน คนของสำนักหลอมผีเลี้ยงผีไว้ในร่างมานาน ร่างกายยังอ่อนแอกว่าคนทั่วไปเสียอีก คราวนี้นายหาเรื่องยุ่งยากเข้าให้แล้ว!”
“เรื่องยุ่งยากหรือ?” เจียงเฉินถาม พลางกวาดตามองเพื่อนนักศึกษาที่อยู่ข้าง ๆ อีกครั้ง
บางเรื่อง หากรู้มากเกินไปก็ไม่เป็นผลดีกับพวกเขา
เจ้าเอ่อหูเข้าใจ จึงพยักหน้า แล้วทั้งสองก็เดินไปริมทะเลสาบ
ตอนนี้ผีสาวยังถูกสายน้ำพันธนาการลอยอยู่กลางอากาศ ในท่าทางน่าอับอายท่าหนึ่ง
“แค่ก... อมิตาภพุทธ!” เจ้าเอ่อหูยังหนุ่มเลือดร้อน พอเห็นภาพนี้ก็รู้สึกคอแห้งผากขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ รีบสวดพุทธวจนะเสียงดังแล้วเบือนหน้าหนี
ขณะเดียวกัน เขาก็เหลือบมองเจียงเฉินด้วยสายตาแปลก ๆ พลางคิดในใจว่าเพื่อนคนนี้คงไม่ใช่ผู้บำเพ็ญสายมารอะไรหรอกนะ ถึงได้ใช้วิธีพิสดารแถมชวนให้คิดลึกแบบนี้?