หม่าซ่วยนับเงินเสร็จ ยัดถุงพลาสติกเข้าไปในกระเป๋าเสื้อด้านในอีกหน่อย รูดซิปปิด แล้วตบหน้าอกตัวเอง
แบงก์หกแสนที่หนักอึ้งแนบแน่นกับผิวหนัง ให้ความรู้สึกมั่นคงอย่างประหลาด
ชายในชุดสูทหันหลังไปแล้ว โดยมีบอดี้การ์ดสองคนประคองเดินช้าๆ ไปยังรถเก๋งสีดำคันนั้น
เขาเดินช้ามาก เท้าลากไปกับพื้น แต่ละก้าวเหมือนใช้แรงทั้งหมดในร่างกาย
เสียงไอดังขึ้นอีกครั้ง ทุ้มต่ำ พุ่งขึ้นมาจากส่วนลึกของโพรงปอด ผ้าเช็ดหน้าสีขาวปิดที่ปาก หัวไหล่สั่นอย่างรุนแรง
บอดี้การ์ดเปิดประตูรถ ช่วยพยุงเขาเข้าไปนั่ง
หม่าซ่วยมองแผ่นหลังนั้น รู้สึกใจคอไม่ค่อยดี
ชายคนนี้ซื้อถุงดีหมีจากเขาในครั้งแรก ห้าหมื่น ไม่ต่อราคาเลยสักคำ
ครั้งนี้ซื้อสมบัติหมูอีก หกแสน ไม่แม้แต่จะกะพริบตา
การค้าสองครั้ง คนๆ นี้ไม่มีการต่อราคาพื้นๆ เลยสักครั้ง เหมือนเงินที่ใช้ไปไม่ใช่เงิน แต่เป็นกระดาษขยะ
แต่หม่าซ่วยรู้ว่าเขาซื้อของพวกนี้ไปเพื่อช่วยชีวิต
ถุงดีหมีกับสมบัติหมู ในทางแพทย์แผนจีนล้วนเป็นยาขนานแรงที่ใช้ระบายความร้อนและถอนพิษ สงบตื่นตระหนกและทำให้จิตใจสงบ มักถูกใช้ในตำรายาพื้นบ้านเป็นยาวิเศษรักษาโรคมะเร็ง
ชายคนนี้เป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย ซื้อของพวกนี้กลับไป แปดเก้าส่วนคงหวังรักษาเหมือนม้าที่ตายแล้วยังพยายามรักษา
แต่หม่าซ่วยรู้ดีกว่าว่า ของสองอย่างนี้ช่วยชีวิตเขาไม่ได้
ถุงดีหมีมีฤทธิ์เย็น ขจัดไฟในตับและถุงน้ำดี ไม่มีผลโดยตรงกับโรคมะเร็งปอด
สมบัติหมูยิ่งแปลกกว่าถุงดีหมี หลักๆ แล้วคือระบายความร้อน ถอนพิษ ระงับอาการตื่นตระหนก ทำให้จิตใจสงบ ใช้กับมะเร็งปอดระยะสุดท้ายนั้น ไม่เลยแม้แต่จะเทียบเท่าน้ำแก้วเดียวดับไฟกองใหญ่
ถ้าเป็นแต่ก่อน หม่าซ่วยคงไม่ยุ่งเรื่องของคนอื่น
เขายินดีจ่ายเงินซื้อ เขาก็ยินดีขาย จ่ายเงินรับของชัดเจน ต่างคนต่างไป เกี่ยวอะไรกับเขาด้วย