......
หม่าซ่วยกินอาหารเช้าเสร็จ ก็ตรงไปที่สตูดิโอโยคะเสียงพรหมก่อน
ยิ่งคุ้นเคยกับเหล่าผู้เรียนมากขึ้น หม่าซ่วยก็ยิ่งสัมผัสได้ว่า สายตาที่พวกเธอมองเขาไม่ใช่แค่ชื่นชมธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นสายตาที่อยากจะกลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัว
พอดีเลย หม่าซ่วยต้องการทดลองดูว่า เมื่อนำแผนภาพฝึกประสานหยินหยางเทียนกังมาผสานกับคัมภีร์ประสานสมานแล้ว จะเกิดผลแบบไหนกันแน่
วันนี้น่าจะลองก้าวไปอีกขั้นได้แล้ว
“คุณครูเสี่ยวซ่วย วันนี้มาเช้าจังเลยนะคะ”
หม่าซ่วยเดินเข้าห้องโยคะ ก็เห็นถังถัง ถังเฟย และผู้เรียนอีกสองคนกำลังปูเสื่อโยคะอยู่
ถังถังได้ยินเสียงจึงหันมา พอเห็นหม่าซ่วย ดวงตาก็สว่างวาบขึ้นมา
วันนี้เธอสวมชุดโยคะสีม่วงอ่อน เสื้อกล้ามออกกำลังกายเข้ารูปกับกางเกงขายาวรัดรูปขับเน้นรูปร่างที่ฝึกฝนมาเนิ่นนานของเธอได้อย่างชัดเจนทุกสัดส่วน ผมมวยสูงมัดไว้สูง เผยให้เห็นหน้าผากเนียนเกลี้ยงและลำคอระหง
“อรุณสวัสดิ์ครับ พี่ถังถัง” หม่าซ่วยทักทาย
เวลานี้ยังเช้าอยู่ ผู้เรียนจึงยังมาไม่ครบ
ในบรรดาผู้เรียนสองคนนั้น มีพี่หลินที่เคยฝึกร่วมกับเขาอยู่พอดี
สายตาของหม่าซ่วยจึงเผลอเลื่อนไปหยุดอยู่ที่พี่หลินโดยไม่รู้ตัว
วันนี้พี่หลินเปลี่ยนมาสวมชุดโยคะสีน้ำเงินเข้ม เสื้อกล้ามออกกำลังกายเข้ารูปกับกางเกงขายาวรัดรูปเผยให้เห็นรูปร่างแบบผู้ใหญ่เต็มตัวของเธออย่างหมดจด
เอวเป็นเอว สะโพกเป็นสะโพก สัดส่วนสมบูรณ์แบบราวกับใช้ไม้บรรทัดวัดมา
คอเสื้อไม่ได้คว้านลึกนัก แต่ขนาดของส่วนที่อยู่ข้างในกลับใหญ่โตเกินคาด ผ้าสีน้ำเงินเข้มตึงเปรี๊ยะตามรูปทรง และไหวกระเพื่อมเล็กน้อยขณะที่เธอก้มลงปูเสื่อโยคะ