สามนาทีผ่านไป
เสียงฮีตเตอร์ในห้องนั่งเล่นยังคงดังซ่าเบา ๆ ท้องฟ้านอกหน้าต่างมืดสนิทแล้ว
ถังถังนอนหงายอยู่บนเสื่อโยคะ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างแรง บนเนื้อผ้าชุดโยคะสีม่วงอ่อนซับเหงื่อเป็นชั้น
เธอหลับตาลง ขนตายังคงสั่นระริกอยู่เล็กน้อย ริมฝีปากเผยออ้าออกเล็กน้อย ลมหายใจทั้งเร็วทั้งตื้น
หม่าซ่วยนั่งอยู่ข้างถังถัง ฝ่ามือยันเข่า หายใจลึกหลายครั้งจึงกดคลื่นเลือดลมที่พลุ่งพล่านในร่างลงได้
เขาสัมผัสได้ว่าพลังปราณในตันเถียนเข้มข้นกว่าก่อนหน้านี้อีกหลายส่วน ริ้วแสงสีทองที่ขอบ ๆ ก็แน่นขึ้นหลายส่วน วิชาประสานสมานหมุนเวียนอย่างช้า ๆ หล่อเลี้ยงอยู่ในเส้นลมปราณอย่างอบอุ่น
อืม ไม่เลวเลย พลังบำเพ็ญเติบโตขึ้นอีกแล้ว
แสดงว่ากระบวนท่าฝึกหลอมปราณฟ้าดินหยินหยางมีผลต่อการเพิ่มพลังบำเพ็ญจริง ๆ
ไม่รู้เลยว่าถ้าใช้ท่าทางจากกระบวนท่าฝึกหลอมปราณฟ้าดินหยินหยางฝึกวิชาประสานสมานโดยตรง ผลลัพธ์จะเพิ่มขึ้นมากแค่ไหน
หม่าซ่วยมองเห็นเรือนร่างงามหาที่ติมิได้ของถังถัง อดคาดหวังขึ้นมาไม่ได้
ทั้งคู่นั่งเงียบ ๆ อยู่สักพัก ไม่มีใครเอ่ยปากก่อน
เวลานี้เอง ในห้องน้ำก็มีเสียงกรอบแกรบดังขึ้น น่าจะเป็นถังเฟยอาบน้ำเสร็จ เตรียมตัวออกมาแล้ว
ถังถังนึกอะไรขึ้นได้ รีบยันตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก หยิบเสื้อคลุมมาห่อหุ้มร่าง