ฐานทัพซิ่งฝูแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ฐานทัพป้าเวยก็มีเงื่อนงำมากมาย ส่วนรังเล็กๆ ของเจียงชิงเยว่กลับสงบสุขราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ชีวิตของเจียงชิงเยว่และพวกกลายเป็นกิจวัตรอย่างยิ่ง
ตื่นเช้ามาก็ทำอาหารก่อน เจียงชิงเยว่ทำไปสอนไป หลงจิ่วซิงตั้งใจเรียนรู้อย่างมาก
กินอิ่มแล้ว หลงจิ่วซิงก็พาเจ้าน้อยทั้งสองอ่านหนังสือเรียนหนังสือ ส่วนเจียงชิงเยว่ไปดูแลผักในห้องเพาะปลูก
เรียนหนังสือวันละหนึ่งชั่วโมงเป็นประจำ หลังจากนั้นเจียงชิงเยว่ก็พาเจียงชิงเยี่ยนขยายพื้นที่ของที่หลบภัย
หลงจิ่วซิงพาเจ้าตัวน้อยไปขุดน้ำแข็งหรือตัดไม้
ตอนเที่ยงบางทีก็กินหม้อไฟ บางทีก็กินโจ๊ก บางทีก็บะหมี่เนื้อวัว อะไรที่สะดวกก็จัดการแบบนั้น
หลังอาหารกลางวัน เจียงชิงเยว่และหลงจิ่วซิงต่างก็ถืออาวุธของตัวเองออกไปฝึกนอกพื้นที่
ฝึกหนึ่งชั่วโมงเป็นประจำ
หลังฝึกเสร็จ ก็ยังคงเป็นคนหนึ่งขุดดิน อีกคนตัดไม้
พอพลบค่ำก็เลิกงานตรงเวลา
กรรมกรขนฟืนที่หลงจิ่วซิงตัดมาทั้งวันไปกองไว้หน้าประตูที่หลบภัย แล้วเจียงชิงเยว่ค่อยเก็บจากหน้าประตูเข้าไปวางในจุดที่กองฟืนในมิติ
วันแล้ววันเล่า มิติขยายใหญ่ขึ้น ฟืนและน้ำแข็งสะอาดเก็บเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
วันแรกของเดือนเก้า เขตการค้าเปิด
เจียงชิงเยว่และหลงจิ่วซิงต่างก็เข้าไปในเขตการค้า
วางขายของที่ไม่ค่อยได้ใช้สักสองสามอย่าง แต่ขายไม่ออก
ทั้งสองคนเดินดูรอบหนึ่ง ก็ไม่พบของจำเป็นอย่างเมล็ดพืชหรือปุ๋ย นับว่าเสียเหรียญการค้ายี่สิบเหรียญไปเปล่าๆ
วันแรกของเดือนสิบ เจียงชิงเยว่นำยารักษาจากหวังต้าเวยขึ้นวางขาย
ครั้งนี้โชคดี ขายออกไป ได้เหรียญการค้ามาหนึ่งพันเจ็ดร้อยเหรียญ
วันแรกของเดือนสิบเอ็ด เจียงชิงเยว่ขายเตาสองใบ วิตามินรวมห้ากล่อง ได้เหรียญการค้าหนึ่งร้อยสามสิบแปดเหรียญ
วันแรกของเดือนสิบสอง ครั้งนี้โชคดี เจียงชิงเยว่ซื้อเมล็ดพืชสิบห่อจากคนที่ขายเมล็ดพืชโดยเฉพาะ เสียเหรียญการค้าหนึ่งร้อยสิบสามเหรียญ
“มะระ ข้าวกะหล่ำ ผักชี กุยช่าย เหง้า บัว อินเดียแดง มะเขือเทศ ฟักทอง พริกเขียว แตงกวา”
หลังการซื้อขายจบลง เจียงชิงเยว่ถึงได้มีเวลาดูเมล็ดพืชที่ซื้อมาอย่างละเอียด รวมทั้งหมดสิบชนิด
แต่ข้าวกะหล่ำกับแตงกวาซ้ำกับที่ซื้อไว้ก่อนหน้า