ได้ยินคำถามของเจิ้งลี่ ป้าหวงรีบตอบทันทีว่า “ไม่ใช่บ้านเรือนของเรา ทางบ้านเดี่ยวมีลานส่วนตัวต่างหาก”
ป้าหวงพูดถึงตรงนี้แล้วหันไปทางจางซิ่วหลาน “ก็คือบ้านข้างๆ ที่เจ้าอยู่ก่อนหน้านั้นแหละ เขาทะเลาะกันใหญ่โต”
“ข้างบ้าน? ทางตะวันออกหรือตะวันตก?” จางซิ่วหลานกะพริบตากลมโต รู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย มันเกิดอะไรขึ้น?
“ครัวเรือนทางตะวันออก แม่บ้านของเขาถือมีดจะฟันคน น่ากลัวมาก” ป้าหวงพูดถึงเรื่องนี้ก็ยังจับอกอยู่ตลอด
พูดถึงเพื่อนบ้านทางตะวันออก จางซิ่วหลานแววตาครุ่นคิด แล้วก็จำข้อมูลของครอบครัวนั้นได้ในไม่ช้า
ทางตะวันออกเป็นตระกูลฟู แม่บ้านชื่อเฉินซานเหนียง คนทั่วไปก็ดูเป็นมิตร ดูเหมือนคนที่นุ่มนวลพูดง่าย
ที่บ้านตระกูลฟู เฉินซานเหนียงมีงานไม่รู้จบ ต้องตื่นไก่โห่ หลับหลังหมา กิจวัตรทั้งหมดของครอบครัวใหญ่รอเธอจัดการ
ตื่นเช้ามาทำอาหารเช้าแล้วไปทำงาน พอกลับจากทำงานก็ต้องรีบกลับมาทำอาหารกลางวัน แล้วก็ไปทำงานอีก พอกลับมาในช่วงเย็นก็ต้องรีบกลับมาทำอาหารเย็น
รอจนครอบครัวกินข้าวเย็นเสร็จ เฉินซานเหนียงยังต้องล้างจาน ล้างหม้อ แล้วก็ซักผ้าทั้งครอบครัว
กลางวันต้องทำอาหารและทำงาน เสื้อผ้าต้องซักตอนกลางคืน ซักเสร็จก็ดึกมากแล้ว
คนงานมีวันหยุด นักเรียนมีวันอาทิตย์ แต่เฉินซานเหนียงไม่มีวันหยุดตลอดปี แม้แต่คืนวันตรุษจีนก็ยังมีงานไม่รู้จบ
อันที่จริงตัวเอกเดิมก็เคยผ่านชีวิตแบบนั้น ต่างกันตรงที่เฉินซานเหนียงที่บ้านไม่ต้องถูกตีถูกด่า และยังได้รับความเคารพบ้าง