"สาม สามเอ๊ย ไปดูอะไรนั่นนักหนา ไม่เห็นหรือไงว่ายังมีงานอีกตั้งเยอะ"
พี่สาวคนโตของบ้านจางว่าพลางรั้งตัวจางซิ่วหลานไว้ "รีบไปกับฉันหน่อย ไปช่วยงานข้างโน้น"
"มีงานเหรอ? ฉันไม่เห็นมีอะไรเลยนะ ถ้าเธอเห็นก็ไปทำเองเถอะ อยากเป็นวัวแก่น่ะไปคนเดียว ฉันเบื่อจะเป็นมานานแล้ว"
จางซิ่วหลานพูดจบก็สะบัดมือพี่สาวทิ้ง แถมยังกลอกตาใส่ เธอคนนี้มันคนบื้อจริง ๆ
แต่งงานไปก็ไม่วายขนของเข้าบ้านนอกไม่หยุด จนทำให้ครอบครัวสามีไม่พอใจไปหมด ลูกก็ไม่เอาหน้าตาเธอ สุดท้ายเธอได้อะไรคืนมาวะ?
"สามเอ๊ย แกพูดแบบนี้หมายความว่าไง? ใครอยากเป็นวัวแก่?" พี่สาวคนโตพูดด้วยสีหน้าโกรธ ๆ เสียงแผ่ว
"สามเอ๊ย แม่บอกว่าแกเปลี่ยนไป ตอนแรกฉันยังไม่เชื่อ แต่ตอนนี้ดูไปดูมาแม่ก็พูดไม่ผิดแกเปลี่ยนไปจริง ๆ"
"เออ ใช่ ๆ ฉันเปลี่ยนไป เปลี่ยนมาฉลาดขึ้น เปลี่ยนมารู้จักดูแลลูกกับครอบครัวตัวเอง เปลี่ยนมาที่ไม่ยอมให้บ้านจางดูดเลือดอีกแล้ว"
"ฉันเปลี่ยนไปตั้งเยอะ เธอเพิ่งจะรู้ตัวตอนนี้เหรอ? ยังไงล่ะ อยากให้บ้านจางดูดเลือดก็ดูดไปเถอะ แต่อย่าลากฉันไปด้วย"
"ฉันไม่ติดค้างอะไรบ้านจางหรอก ไม่ติดค้างเธอด้วย ตัวเธอเองสมองทึบจนโดนขายให้ยังช่วยนับเงินอยู่เลย อย่ามาลากฉันลงไปด้วย"
จางซิ่วหลานระบายใส่พี่สาวคนโตไม่ยั้ง เธอไม่ชอบใจพฤติกรรมแบบนี้ของพี่สาวมานานแล้ว
โดนดูดจนแก่แห้งแล้วยังไม่สำนึก ยังคิดจะลากเธอไปโดนดูดด้วย จางซิ่วหลานไม่ยอมเด็ดขาด
"สามเอ๊ย แก แกพูดจาทำไมมันแสบหูขนาดนั้นวะ เรื่องดูดเลือดอะไรกัน นี่มันบ้านเราเองนะ"