ยายหลินมองจางซิ่วหลานด้วยสายตาของคนเคยผ่านโลก พูดเสียงเบา
“งานนี้ถ้าให้ทางบ้านเฉียน เฉียนไหลตี้คงไม่ได้อะไรเลย วันข้างหน้าลำบากแน่”
จางซิ่วหลานพยักหน้า จริงอย่างที่พูด ตระกูลเฉียนไม่ใช่คนดีอะไร
แต่ถ้าไม่ให้คนอื่น ลูกสามคนของเฉียนไหลตี้ยังเล็กเกินไป ยังไม่ถึงอายุรับช่วงงาน
โดยเฉพาะฉินหย่าจู่ยังติดคุกอยู่ ถึงจะถึงอายุก็คงไม่มีสิทธิ์รับช่วง
เพราะหน่วยงานพวกนั้นไม่ต้องการคนที่มีประวัติ
ฉินหย่าจู่ร่วมกับคนอื่นลักพาตัวเรียกค่าไถ่ ปกติเพราะอายุยังน้อย โทษคงไม่หนัก
แต่ฉินหย่าจู่ซวย ไปเจอช่วงการปราบปรามอย่างหนักพอดี จางซิ่วหลานเดาว่าอย่างเบาก็สิบปีขึ้น
รอฉินหย่าจู่ออกมา โลกก็เปลี่ยนไปหมดแล้ว ชาตินี้ฉินหย่าจู่ถือว่าจบ
จางซิ่วหลานไม่รู้ว่าชาติที่แล้วครอบครัวเดิมเป็นยังไง แต่ดูจากนิสัยคนในตระกูลฉินแล้ว คงไม่ดีอะไร
เสียดายที่เธอวิ่งไปถามพวกที่เกิดใหม่คนอื่นไม่ได้ ว่าจะรู้เรื่องตระกูลฉินในชาติที่แล้วมั้ย
เกรงว่าพวกนั้นจะคิดว่าเธอบ้า ไม่ยอมพูดความจริงกับเธอสักคำ
จางซิ่วหลานอยู่เป็นเพื่อนยายหลินคุยจนจบช่วงออกกำลังกายเย็น แล้วก็ยิ้มแย้มส่งยายกลับบ้าน
เธอได้ยินเรื่องเมาท์จากยายหลินมาไม่น้อย หลายครอบครัวดูผิวเผินเหมือนจะปรองดอง แต่ข้างในเน่าเสียไปแล้ว
นั่นแหละเรื่องอื้อฉาวในบ้านที่ไม่แพร่หลายออกไป ถ้าไม่มีเส้นสายก็ไม่รู้ว่าข้างในเน่าแค่ไหน