ซุนพ่านตี้รู้ดีว่าฉินเอ้อยานั้นแม้จะฉลาด แต่กลับเป็นคนที่พวกเขาทำร้ายจิตใจมากที่สุด
ถ้าเอ้อหยามีอำนาจเมื่อไหร่ โอกาสสูงมากที่หล่อนจะไม่มาดูแลพวกเขา แต่จะมาแก้แค้นพวกเขา แถมเป็นการแก้แค้นแบบเอาชีวิตกันเลยทีเดียว
ส่วนฉินซานยาเด็กแค่นี้ยังกล้าขโมยเงินหนีออกจากบ้าน ก็ไม่ใช่คนดีอะไร อนาคตคงพึ่งพาไม่ได้แน่นอน
ส่วนฉินกวงจงนั้น ก็รอให้ฉินกวงจงออกมาก่อนเถอะ เฮ้อ ไม่รู้ว่าจะมีชีวิตอยู่ถึงวันที่กวงจงออกมาได้หรือเปล่า
"หรือว่า... เรามีลูกชายอีกสักคนดีไหม" ฉินเหวินพูดขึ้นมาอย่างกระทันหัน
"หะ?" ซุนพ่านตี้ตกใจจนตาเบิกกว้าง ไม่เชื่อหูตัวเอง ที่ว่ามีลูกชายอีกสักคนหมายความว่ายังไง?
ถ้าให้มีได้ เธอคงมีไปนานแล้ว จะมารอถึงตอนนี้ทำไม?
ฉินเหวินมองหน้าซุนพ่านตี้ที่ตกตะลึง แล้วถอนหายใจยาว เขาเองก็รู้ว่าซุนพ่านตี้คงให้กำเนิดลูกไม่ได้อีกแล้ว
เฮ้อ ซุนพ่านตี้แก่แล้ว เขา... เขาจะไปหาคนที่อายุน้อยกว่านี้ดีไหม?
ซุนพ่านตี้ยังไม่รู้ว่าฉินเหวินเกิดความคิดที่จะหาคนใหม่ขึ้นมาในใจแล้ว ซุนพ่านตี้ยังคงวางแผนสำหรับอนาคต ลูกทั้งสี่คนอย่างน้อยต้องเก็บไว้สักคนเพื่อเลี้ยงดูยามแก่เฒ่า
ฉินต้าจ้วงนั่งอยู่ในห้องรับแขก ฟังสามีภรรยาฉินเหวินคุยกันอยู่ในห้องอย่างเงียบๆ เมื่อได้ยินฉินเหวินพูดว่ามีลูกชายอีกสักคน ดวงตาของฉินต้าจ้วงก็เป็นประกายขึ้น
ใช่แล้ว ยังมีวิธีมีลูกอีกได้
หลานชายสองคนก่อนหน้านี้ถือว่าหมดหวังแล้ว ถ้าได้หลานชายอีกสักคน ก็ไม่ใช่ว่าเลี้ยงไม่ไหว เขายังมีเงินอยู่ในมือ