“ป้าหลิน พูดปากเปล่าไม่ได้ความ จะต้องมีหลักฐาน
ฉันถามคุณ คุณรู้ไหมว่าเมียน้อยอยู่ที่ไหน ชื่ออะไร ทำงานที่ไหน ลูกสองคนมีงานทำหรือยัง”
พี่หม่าถามจบก็ส่งสัญญาณให้นางหลินผู้พี่พูดต่อ เพียงแต่คำถามเหล่านี้ทำให้จูต้าไห่สีหน้าเปลี่ยนไปทันที
“เจ้าหน้าที่หม่า คุณหมายความว่ายังไง” เสียงจูต้าไห่เปลี่ยนไปด้วยความร้อนรน
“ก็สอบสวนสถานการณ์ เพื่อแก้ไขปัญหาความขัดแย้งในบ้านคุณไง” พี่หม่าทำหน้าตรงไปตรงมา พูดเหมือนเรื่องจริง
จูต้าไห่ร้อนรนจนกระโดดดึ๋ง “คุณจะไกล่เกลี่ยก็ไกล่เกลี่ยไป จะไปยุ่งกับพวกเขาทำไม”
โอ้โฮ เพียงแค่นี้ก็ร้อนรนแล้ว จางซิ่วหลานเห็นแล้วไม่พอใจ รีบสวนกลับทันที
“สหายจู คุณพูดแบบนี้ไม่ถูกแล้ว จะไปบอกว่าไม่เกี่ยวกับพวกเขาได้ยังไง เพราะพวกเขา คุณถึงไม่เอาเงินเข้าบ้าน นี่คือข้อเท็จจริงใช่ไหม
เพราะพวกเขา คุณถึงไม่ค่อยเข้าบ้าน ไม่ดูแลลูกหลาน นี่คือข้อเท็จจริงใช่ไหม” จางซิ่วหลานกางสองมือ “เห็นไหม เกี่ยวข้องกันใหญ่เลย”
นางหลินผู้พี่กัดฟัน คิดถึงสถานการณ์ของตัวเอง แล้วคิดถึงคำโต้แย้งของจางซิ่วหลาน ก็จริงที่เกี่ยวข้องกันใหญ่เลย
พูดไปก็เถอะ นางหลินผู้พี่รู้จริงๆ ว่าเมียน้อยเป็นใคร อยู่ที่ไหน ทำงานที่ไหน
นางหลินผู้พี่ถึงกับเคยคิดจะไปฉีกหน้ามันด้วยซ้ำ แต่นางหลินผู้พี่ก็ขี้อายนะ เดินไปถึงแถวบ้านเมียน้อยแล้ว กลับไม่กล้าลงมือ
ถ้าไม่จนตรอกจริงๆ นางหลินผู้พี่ก็ไม่กล้าทำเรื่องใหญ่กับจูต้าไห่ วันนี้มีเจ้าหน้าที่สำนักงานเขตชุมชนมาด้วย นางหลินผู้พี่ก็เลยเล่าออกมาหมดเปลือก