ช่วยเด็กสาวคนหนึ่งที่เดินกลับบ้านคนเดียวตอนกลางคืน จางซิ่วหลานเลยอารมณ์ดีเป็นพิเศษ เธอส่งคนถึงที่ที่มีไฟฟ้าแสงสว่างถึงถนนก่อนจะจากไป
ว่ากันว่าทำความดีแล้วจะมีผลบุญตอบแทน จริง ๆ ด้วย ระหว่างทางกลับบ้าน จางซิ่วหลานได้รับพัสดุที่โผล่มาจากฟ้าลงมากลางอก
ในพัสดุมีทั้งเงิน จดหมาย และตราประทับ จางซิ่วหลานกวาดพลังจิตอ่านเนื้อหาในจดหมาย แล้วบิดคันมอเตอร์ไซค์มุ่งหน้าสู่สำนักงานรักษาความสงบ
จางซิ่วหลานส่งของให้รองผู้อำนวยการหลินซึ่งกำลังเตรียมเลิกงาน พอรองผู้อำนวยการหลินเปิดดูก็อดไม่ได้ที่จะอุทาน
"ของนี่มันโผล่จากฟ้าลงมาชนเข้ากอดจริง ๆ เหรอ?" รองผู้อำนวยการหลินถาม
"จริงสิ มันก็ตกลงมาจากฟ้านี่นา ตอนฉันรับพัสดุก็มองดูรอบ ๆ แล้ว ไม่เห็นมีใครเลย ฉันสงสัยว่ามันตกร่วงจากต้นไม้
ฉันกลัวว่าข้างในจะมีของไม่ดี เลยส่งมาให้เลย พัสดุฉันก็ยังไม่ได้เปิด"
คำอธิบายของจางซิ่วหลาน รองผู้อำนวยการหลินเชื่อ เพราะตอนแกะพัสดุ เขาเห็นเส้นด้ายลับที่ซ่อนอยู่บนพัสดุ
ถ้ามีใครเปิดพัสดุ เส้นด้ายลับนั้นจะร่วงลงมาและซ่อมคืนสภาพเดิมได้ยาก ยุทธวิธีแบบนี้ใช้กันทั่วไปในกองทัพ
รองผู้อำนวยการหลินเป็นทหารผ่านศึก ยุทธวิธีแบบนี้เขาคุ้นเคยดี เขาจึงสงสัยว่าคงเป็นทหารสังกัดใดที่กำลังปฏิบัติภารกิจอยู่เป็นคนซ่อนของไว้
อีกฝ่ายรีบซ่อนของแทนที่จะพกติดตัว สิบทีเก้าที่ต้องเจออันตรายแล้ว
รองผู้อำนวยการหลินสูดลมหายใจลึก ๆ แล้วรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นโทร ไม่นานสายก็เชื่อมต่อ รองผู้อำนวยการหลินรายงานสถานการณ์ขึ้นไปด้านบน