เมื่อได้ยินว่าสวีเฟยมาสอบถามเรื่องการขอใบอนุญาต จางซิ่วหลานจึงเปิดประตูสำนักงานเชิญสวีเฟยเข้าไปพูดคุย
จางซิ่วหลานวางกระเป๋าลงบนโต๊ะ แล้วส่งสัญญาณให้สวีเฟยนั่ง
จากนั้นเธอก็รินน้ำแก้วหนึ่งส่งให้สวีเฟย ก่อนจะนั่งลงตรงข้ามเขา "คุณอยากเปิดร้านหรือเปิดโรงงาน?
ถ้าเปิดร้าน ทางเราออกจดหมายแนะนำให้ได้ แต่ถ้าเปิดโรงงาน กระบวนการยุ่งยากกว่านั้นมาก
คุณต้องเตรียมหลักฐานคุณสมบัติและเงินทุนในการเปิดโรงงาน รวมถึงต้องพิสูจน์ว่าเงินทุนมาจากแหล่งที่ถูกต้องตามกฎหมาย ถึงจะออกจดหมายแนะนำให้ได้"
จางซิ่วหลานทำท่าทางเป็นทางการราวกับไม่รู้จักสวีเฟย
สวีเฟยก็ไม่พูดอะไรเกรงใจ เขาพูดตรง ๆ ว่า "ผมอยากเปิดร้าน เปิดร้านขายเสื้อผ้า"
จางซิ่วหลานตอบรับ "อ่อ" ก่อนจะอธิบายเอกสารที่ต้องใช้ในการเปิดร้านขายเสื้อผ้าและขั้นตอนการขอใบอนุญาตประกอบกิจการให้สวีเฟยฟัง
สวีเฟยฟังไปพลางจดด้วยมือซ้ายอย่างเก้กัง พอเข้าใจขั้นตอนทั้งหมดแล้ว เขาก็กล่าวขอบคุณแล้วลุกขึ้นลา
จางซิ่วหลานลุกขึ้นส่ง พร้อมกำชับว่า "ถ้ามีอะไรไม่เข้าใจ ก็มาถามใหม่ได้นะ"
"ขอบคุณครับ" สวีเฟยกล่าวขอบคุณอีกครั้ง ก่อนจะก้าวออกไป
มองดูแผ่นหลังของสวีเฟย จางซิ่วหลานถอนหายใจเบา ๆ หวังว่าเขาจะมองความเป็นจริงให้ออก และทำอะไรเผื่อที่ไว้บ้าง
ถ้าไม่เผื่อที่ไว้ ก็ต้องจัดการให้เด็ดขาด อย่าเปิดโอกาสให้ศัตรูพลิกกลับมาอีก มิฉะนั้นภายหลังจะเดือดร้อนเอง
สวีเฟยเดินออกจากสำนักงานเขตชุมชน เงยหน้ามองฟ้า ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มขมขื่น เขานึกว่าหลังจากเกิดใหม่เขาจะเป็นยอดคนพลิกฟ้า ไม่คิดว่าแม้แต่นิ้วเดียวของฟ้าลิขิตก็ยังสู้ไม่ได้