พาลูกสองคนไปยังร้านถ่ายรูปเพียงแห่งเดียวในตัวเมือง
สวีซุ่ยอุ้มลูกสองคนถ่ายรูปหนึ่งใบ แล้วถ่ายรูปเดี่ยวอีกหนึ่งใบ ครอบครัวสี่คน นอกจากพ่อของเด็กที่ไม่อยู่ ก็ครบกันหมดแล้ว
คนเดียวอุ้มลูกสองคน อย่างไรก็ยังลำบากอยู่บ้าง
สวีซุ่ยอดนึกถึงฉินหยุนโจวขึ้นมาอีกครั้งไม่ได้ จึงแอบถอนหายใจ
แยกจากกันมาสองเดือนกว่าแล้ว ไม่รู้ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่กองทัพเป็นอย่างไรบ้าง ถ้าเขายังอยู่ที่นี่ เด็กสองคนก็ให้พวกเขาอุ้มกันคนละคน ถ่ายรูปครอบครัวสี่คนด้วยกันก็คงดี
โชคดีที่ยังมีเซี่ยวเหมยคอยช่วย ไม่อย่างนั้นปล่อยให้เธอดูแลลูกสองคนอยู่บ้านตามลำพัง เธอคงรับมือไม่ไหวจริง ๆ
หลังจากส่งลูกสองคนกลับบ้านแล้ว
สวีซุ่ยก็รีบไปยังโรงน้ำชาใกล้ ๆ เพื่อคุยเรื่องราคางานกับอีกฝ่าย
อยู่เดือนคลอดมาสองเดือน และลางานมาเกือบหลายเดือนแล้ว ที่สถานีธัญพืชลาต่อไปอีกไม่ได้ อีกไม่กี่วันก็จะถึงสอบเข้ามหาวิทยาลัย สวีซุ่ยเองก็ไม่คิดจะกลับไปทำงานในช่วงเวลาสำคัญเช่นนี้
ขายงานให้เร็วที่สุดเสียเลยดีกว่า
ก่อนหน้านี้หลังจากบอกแม่ไปแล้ว ก็มีคนสนใจอยากซื้องานอยู่เหมือนกัน แต่การซื้องานไม่ใช่เรื่องเล็ก เพราะต้องใช้เงินก้อนใหญ่ และเกี่ยวข้องกับคนทั้งครอบครัว
ในยุคนี้ คนส่วนใหญ่เมื่อพ่อแม่ยังอยู่ก็ไม่แยกครอบครัว เงินที่ใช้ซื้องานจึงเป็นเงินที่คนทั้งครอบครัวเก็บสะสมมา จะนำออกมาใช้ตามใจไม่ได้
ช่วงนี้สวีซุ่ยสอบถามราคาตลาดมาบ้างแล้ว งานประจำอย่างงานนั่งทำในสำนักงานของเธอ มีผลประโยชน์ไม่น้อย แถมยังเป็นหน่วยงานใหญ่เช่นสถานีธัญพืช อย่างน้อยก็ต้องแปดเก้าร้อยหยวน จะเกินหนึ่งพันหยวนก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้