ไม่ใช่ว่าวันนี้ไม่อยู่บ้านทั้งวันหรอกเหรอ กว่าจะได้แวะมาที่บ้านติดกันสักครั้ง ทำไมถึงดันมาเจอกันได้ล่ะ
เมื่อเห็นท่าทางมีพิรุธของสวีเฟย สวีซุ่ยก็รู้สึกได้ทันทีว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล สายตาของเธอจับจ้องไปยังดวงตาที่หลบเลี่ยงของสวีเฟย
“ออกไปทำอะไรข้างนอกมา”
น้องชายคนนี้ไม่ใช่เด็กว่านอนสอนง่าย ตั้งแต่ยังเล็กก็ชอบก่อเรื่องข้างนอก ตีกัน โดดเรียน เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นอยู่บ่อย ๆ
สวีเฟย “……”
ไม่ใช่นะ ไม่ได้เจอกันตั้งนาน จะคิดถึงข้อดีของเขาบ้างไม่ได้เลยหรือไง
เอาเถอะ เขาก่อเรื่องจริง ๆ แถมยังถูกคนเอาเรื่องมาฟ้องพี่เขยคนใหม่อีก
“เปล่า ไม่มีอะไรหรอก แค่ปัญหาเล็กน้อย จัดการเรียบร้อยแล้ว” สวีเฟยกำลังคิดจะแอบหนีไป
วินาทีต่อมา ก็มีคนมาขวางทางเขาไว้
พอเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นพี่สาวตัวแสบของตัวเอง
สวีเฟยรีบวิ่งกลับไปหลบหลังฉินหยุนโจวทันที มือคว้าเสื้อของเขาไว้ “พี่...พี่เขย ช่วยพูดเข้าข้างผมหน่อยสิ ชีวิตน้อย ๆ ของผมต้องฝากไว้กับพี่แล้ว”
เขาไม่อยากถูกสวีซุ่ยอบรมอีกสักรอบ ทั้งที่อยู่บ้านคนอื่นหรอก
สวีซุ่ยดุมาก ตีทีไรก็เจ็บจริงทุกที
ไม่รู้ว่าทำไมถึงมีคนชอบสวีซุ่ยตั้งมากมาย คิดว่าเธอเรียบร้อยและรู้ความ
ฉินหยุนโจวขยับตัวหลบไปด้านข้าง แล้วดึงสวีเฟยออกมาจากข้างหลังเขา ก่อนเว้นจังหวะเล็กน้อยแล้วเอ่ยว่า
“พี่สาวเธอไม่ลงมือกับเธอหรอก แล้วก็ไม่ด่าเธอพร่ำเพรื่อด้วย แค่เล่าเรื่องที่เธอก่อวันนี้ให้เธอฟังให้ชัดเจน แล้วรับปากว่าจะไม่ทำอีกก็พอ”
ก่อนหน้านี้เขาก็รู้แล้วว่าสวีเฟยเป็นเด็กที่ไม่ค่อยทำให้คนสบายใจ แต่ไม่คิดว่าจะก่อเรื่องไม่เว้นแต่ละวันแบบนี้ คงต้องอบรมกันสักหน่อยแล้ว