กลับมาถึงบ้านตระกูลสวี
ทันทีที่ก้าวเข้าบ้าน
หวังอิ๋นฮวาก็จับมือสวีซุ่ยดึงเข้าไปในห้องของตัวเอง ปิดประตู แล้วกระซิบเบาๆ ข้างหูลูกสาว
"แม่สืบมาให้ลูกแล้ว โรงงานทอผ้ามีตำแหน่งงานว่างจริงๆ ด้วยนะ แถมยังเป็นงานนั่งออฟฟิศอีกต่างหาก แต่ตำแหน่งนี้แปดเก้าส่วนในสิบเป็นตำแหน่งที่เตรียมไว้ให้คนในอยู่แล้ว เขารับสมัครเฉพาะลูกหลานพนักงาน วุฒิการศึกษามัธยมปลาย แถมยังจำกัดอายุไม่เกินยี่สิบปีอีก"
"เป็นไปได้สูงว่าหัวหน้าคนไหนในโรงงานเตรียมไว้ให้ลูกหรือญาติของตัวเอง"
"จะสอบเข้าไปได้ไม่ง่ายเลย"
"ซุ่ยซุ่ย เอาแบบนี้ไหม ให้แม่หาคนไปถามดูโรงงานอื่นให้อีกดีกว่า"
ตำแหน่งที่เตรียมไว้ให้แบบนี้ ต้องมีคนถูกวางตัวไว้เรียบร้อยแล้วแน่ๆ ที่เรียกว่าสอบก็แค่เดินตามขั้นตอนเท่านั้น
อาจเป็นได้ว่าคนที่ถูกวางตัวไว้นั้นได้ข้อสอบไปก่อนแล้วด้วยซ้ำ
สวีซุ่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วถามว่า "แม่คะ ข่าวรับสมัครงานนี้มีคนรู้เยอะไหม"
"ไม่เยอะ ภายในโรงงานก็ยังไม่ออกประกาศเลย คาดว่ามีแต่พวกหัวหน้าเท่านั้นที่รู้ข่าวนี้" หวังอิ๋นฮวาส่ายหน้า เธอเองก็ตั้งใจไปสืบมา หลอกถามข้อมูลจากฝ่ายบุคคลถึงจับผิดสังเกตได้
ในใจสวีซุ่ยมีความคิดอยู่แล้ว "คุณสมบัติของหนูตรงตามข้อกำหนดทุกอย่าง ลองสอบดูก็ไม่เสียหายอะไร"
"ในเมื่อพวกเขากล้ารับสมัคร ก็ควรเตรียมใจไว้แล้วว่าถ้าคนอื่นได้ยินข่าวก็จะมาสมัครสอบเหมือนกัน"
หวังอิ๋นฮวาคิดตามก็เห็นว่ามีเหตุผล ยังไงลองสอบก็ไม่เสียเงิน