คนที่มาจากชนบทอย่างเขาไม่ได้เรียนหนังสือมากนัก ที่บ้านส่งเสียให้เรียนได้แค่ชั้นประถม พอเรียนจบก็ไม่มีปัญญาส่งเรียนต่อแล้ว
สำหรับคนอย่างพวกเขา วุฒิมัธยมปลายก็นับว่าสูงมากแล้ว
ที่ผู้บังคับการการเมืองของพวกเขาอายุน้อยแต่ได้เป็นผู้บังคับการการเมือง นอกจากจะมีความสามารถแล้ว ยังเพราะเขาเรียนจบโรงเรียนทหารอย่างเป็นทางการ แถมยังจบจากโรงเรียนนายร้อยที่หนึ่งอีกด้วย
สวีซุ่ยยิ้มแล้วตอบว่า “ค่ะ ฉันจบจากมหาวิทยาลัยเมืองหลวง”
คำพูดนี้ทำให้พันเอกโจวแปลกใจ เขามองสวีซุ่ยซ้ำอีกหลายครั้ง
มหาวิทยาลัยเมืองหลวงงั้นหรือ?
เขารู้แค่ว่าสวีซุ่ยเป็นนักศึกษา แต่ไม่รู้ว่าเธอจบจากมหาวิทยาลัยเมืองหลวง
มหาวิทยาลัยแห่งนี้ไม่ธรรมดาเลย
คนอื่น ๆ ที่รู้จักมหาวิทยาลัยแห่งนี้ก็ชะงักไปเหมือนกัน มือที่กำลังกินข้าวหยุดค้าง ต่างพากันหันไปมองสวีซุ่ย
“...คือ...ใช่มหาวิทยาลัยเมืองหลวงที่พวกเราคิดกันหรือเปล่า?” หยางอวิ๋นนิ่งอึ้งไปพักใหญ่กว่าจะได้สติ แล้วถามออกมาโดยไม่รู้ตัว
แม้เธอจะไม่เคยเรียนมหาวิทยาลัย แต่อย่างน้อยก็จบมัธยมต้น เคยทำงานอยู่ในวงดนตรีและศิลปะ และตอนนี้ก็เป็นรองผู้อำนวยการโรงเรียนอนุบาล
เธอย่อมรู้ว่ามหาวิทยาลัยเมืองหลวงหมายถึงอะไร นั่นเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยชั้นนำไม่กี่แห่งของประเทศ
คนที่สอบเข้ามหาวิทยาลัยแห่งนั้นได้ ส่วนใหญ่ล้วนเป็นที่หนึ่งของแต่ละเขต บางพื้นที่ผ่านไปหลายปีก็ยังอาจไม่มีนักศึกษามหาวิทยาลัยเมืองหลวงสักคน
ในยุคนี้ แค่นักศึกษามหาวิทยาลัยก็หาได้ยากแล้ว ยิ่งเป็นนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยชั้นนำ ก็ยิ่งเป็นยอดคนในหมู่ยอดคน