อสูรขอให้เทพสมุทรไปตายอย่างนั้นหรือ?
ท่านสองอิ่งขยี้ตาตัวเอง ยืนยันว่าตนไม่ได้มองผิด
นี่มันอสูรตัวปลอมชัด ๆ!
ถ้าบอกว่าเขาคือจิ่วเย่ อิ่งสองยังเชื่อเลย!
อสูรฮึดสู้ตั้งแต่เมื่อไรกัน?
เป็นไปไม่ได้! ไม่มีทางเป็นไปได้เด็ดขาด!
ไม่ใช่แค่ท่านสองอิ่งที่คิดเช่นนั้น
แม้แต่กองกำลังลูกน้องของเย่ไป๋ที่อยู่ด้านหลัง ระหว่างแกล้งเงียบขรึมทำตัวเป็นยอดฝีมือ ก็ยังส่งสายตาสื่อสารกันเงียบ ๆ
กายอิน: ไอ้หมูแก่ แกตามจอมมารมานานกว่าใคร สถานการณ์นี่มันยังไงกัน?
เดรากูลา: แกนั่นแหละหมูแก่! ทั้งบ้านแกเป็นหมูแก่กันหมด!
ทูตเอลฟ์แดนร้าง: เลิกด่ากันสักที บอกมาให้รู้เรื่อง!
เดรากูลาครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนใช้สายตาบอกความเป็นไปได้บางอย่าง
เดรากูลา: การเดินทางไปห้วงลึกคราวนี้ จอมมารเสี่ยงตาย ไม่อย่างนั้นเขาคงเป็นคนแรกที่นำทัพบุกไปแล้ว...
ทุกคนพยักหน้ารัว ๆ
เมื่อมีเงื่อนไขว่าอัตรารอดชีวิตคือ 100% อสูรก็ถือว่ากล้าหาญจริง ๆ
หลังพูดไร้สาระอยู่พักใหญ่ สายตาของเดรากูลาก็ถ่ายทอดข้อสันนิษฐานของเขา
เดรากูลา: บางทีถ้าไม่ฆ่าเทพสมุทร ถึงจะเสี่ยงตายก็ได้!
ซี๊ด...
ไอ้หมูแก่พูดมีเหตุผลแฮะ!
ถ้าเป็นอย่างนั้น เหตุผลของเรื่องทั้งหมดก็ลงตัวขึ้นมาทันที!
มีเพียงตอนเผชิญอันตรายถึงชีวิตเท่านั้น...
ความจริงแล้ว
เดรากูลาทายถูกจริง ๆ
ข้อความแจ้งเตือนตรงหน้าของเย่ไป๋บอกเขาอย่างชัดเจนว่า
ความเสี่ยงที่จะตาย 0.01% นั้นคือภัยแฝงที่หลงเหลือจากการไม่ฆ่าเทพสมุทร!
ความเสี่ยงหนึ่งในหมื่น
ปัดเศษขึ้นลงแล้ว นี่มันไม่เท่ากับตายแน่ ๆ หรือไง?!