คนนี้คือพ่อแท้ ๆ
อิ่งสามนิ่งเงียบไป
แม้แต่อิ่งสามผู้เป็นพี่สามก็ยังคาดไม่ถึงว่าพ่อแท้ ๆ ของเสวียเหมิงจะโหดขนาดนี้
มิน่าล่ะ...
“ทำต่อเถอะ”
พอปรับอารมณ์ได้แล้ว สองแรงงานก็กลับไปเริ่มชีวิตขนก้อนอิฐในไซต์ก่อสร้างอีกครั้ง
อย่างที่เขาว่ากัน มองภูเขาเหมือนอยู่ใกล้ แต่เดินไปจนม้าล้มตายก็ยังไม่ถึง
ห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดอยู่ตรงหน้าแท้ ๆ แต่ระยะทางในห้วงมิติระหว่างทั้งสองฝ่ายกลับห่างไกลกันอย่างยิ่ง!
จากที่อิ่งสามประเมินไว้
ถ้าเร็วที่สุด ก็ต้องใช้เวลาสองเดือนกว่าจะเปิดทางเชื่อมนี้ได้
ยิ่งไปกว่านั้น
เป้าหมายของพวกเขาคือยอดสูงสุดของห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุด
ตามแผนที่อิ่งสามเข้าใจ
เมื่ออิ่งเก้าและราชันสวรรค์ฮั่วพวกนั้นหาตำแหน่งใกล้ ๆ เสวียจิ่วพบสำเร็จ อิ่งเก้าก็จะเอาพรสวรรค์ของตัวเองกลับคืนมา
พอดีกับที่ทางเชื่อมเปิดได้ อิ่งเก้ากับพวกก็จะหนีออกมาทางนั้น แล้วประสานกำลังจากภายในและภายนอก
ส่วนจะสำเร็จหรือไม่...
อิ่งสามหันกลับไปมองทิศทางของหอคอยนิรันดร์
ใครจะไปรู้
...
พักเรื่องชวนซวยไว้ก่อน
มาคุยเรื่องสบายใจกันบ้าง
เย่ไป๋ใช้ดวงตาแตะทองทั้งวัน แต่ล้มเหลวทั้งหมด!
เย่ไป๋ที่อู้งานมาทั้งวันก้มหน้าคอตก เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ไม่ดีนัก
สวี่ชิงเฟิงมองออกว่าเย่ไป๋กำลังหดหู่ จึงพยักหน้าเบา ๆ ในใจ
“ถึงเย่ไป๋จะทำคะแนนผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำได้ครบทุกอย่าง แต่ด้วยฝีมือของเขา ทำได้ถึงระดับนี้ก็นับว่ายากมากแล้ว!
แต่...เห็นได้ชัดว่าเย่ไป๋ไม่พอใจกับผลงานของตัวเอง ฉันมองคนไม่ผิดจริง ๆ เย่ไป๋เข้มงวดกับตัวเองมาก!”