เย่ไป๋ที่รอดชีวิตจากเงื้อมมือเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดมาได้ ทั้งที่ยังเป็นเพียงว่าที่จอมพลัง จำเป็นต้องจ่ายค่าตอบแทนบางอย่าง
ตอนใช้บั๊กมันก็สะใจดีหรอก แต่พอถึงเวลาซ่อมบั๊กนี่สิ เหมือนถูกส่งเข้าเมรุ
ตามความคิดของเซียวเหยา ตอนผีเสื้อเตือนเย่ไป๋ เขาควรวางทุกอย่างในมือลง แล้วหนีไปพร้อมกับผีเสื้อทันที
นี่เป็นโอกาสเดียวที่เย่ไป๋จะรอดชีวิตอย่างครบถ้วน
อสูรไม่หนีไปไหน นั่นหมายความว่าเขาเลือกแล้ว
เขายังมีโอกาสรอด แต่ต้องจ่ายค่าตอบแทนให้สาสม
การช่วยเสวียจิ่วออกมา นับเป็นการเดินหมากอันแยบยล
เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดทำให้อสูรบาดเจ็บหนัก นับเป็นการเดินหมากตามตำรา
ส่วนอสูรใช้ท่าค้ำฟ้าที่ถล่มเป็นครั้งสุดท้าย... เป็นการเดินหมากพลาด!
โลกที่มีแค่อสูรเป็นไอ้กระจอก ปรากฏขึ้นแล้ว!
แต่สำหรับเย่ไป๋แล้ว ปัญหาไม่ใหญ่โตอะไร!
เย่ไป๋เข้าใจดีว่าแค่เลือกแล้วรับผิดชอบกับสิ่งที่ตัวเองเลือกก็พอ
ในเมื่อเลือกทำแบบนี้ เขาก็ยินดีรับผลที่ตามมา
พาเสวียจิ่วกลับมาได้ เย่ไป๋ก็ยังไม่ตาย
รอบนี้ชนะทั้งคู่!
ชนะขาดลอย!
ทั้งสองไม่ได้ทักทายกันนานนัก ไม่นานก็ออกเดินทางกลับ
ระหว่างทาง เสวียเหมิงได้รู้จากเย่ไป๋ด้วยว่าเหตุใดจึงตามหาอีกฝ่ายไม่พบมาตลอด
“ฉันต้องทำความเข้าใจกฎ...”
เย่ไป๋เองก็จนปัญญา นี่เป็นข้อเสียใหญ่ที่สุดของ[ท่าค้ำฟ้าที่ถล่มครั้งสุดท้าย]