อู๋เหินกลายเป็นจอมพลัง เขาต่อสู้กับเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด ใช้ท่าค้ำฟ้าที่ถล่มครั้งสุดท้าย ล็อกพลังชีวิตไว้ 36 ปี ก่อนจะถูกส่งไปยังโลกเบื้องบน และกลายเป็นจอมพลังอีกครั้ง จากนั้นก็สู้กับเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดอีกครั้ง จนกระทั่งสังหารอีกฝ่ายได้ในที่สุด
ศึกใหญ่ครั้งนั้นผ่านพ้นมานานแล้ว
อู๋เหินเองก็ออกไปเดินเล่นในโลกภายนอกอยู่นาน
เพียงแต่สำหรับอู๋เหินแล้ว ความเร็วของเวลาไม่มีความหมาย
หากเขาต้องการ ชั่วพริบตาหนึ่งก็อาจยาวนานกว่าหมื่นปี ส่วนหมื่นปีก็อาจสั้นกว่าชั่วพริบตา
แต่วันนี้ดูเหมือนจะไม่เหมือนเดิม
อู๋เหินมองม้าสองตัวตรงหน้า ต่อให้ปกติเขาจะเย็นชาเพียงใด เวลานี้ก็ยังเงียบงันไปชั่วขณะ
ม้าตัวหนึ่งเอ่ยขึ้นว่า
“พ่อบุญธรรม”
อู๋เหินส่ายหน้า “ฉันไม่มีลูกบุญธรรมอย่างแก”
ดวงตาของเสวียเหมิงเป็นประกายขึ้นมาทันที “ท่านพ่อบุญธรรม พูดจริงหรือขอรับ?”
การมีพ่อมากเกินไป บางครั้งก็ไม่สะดวกนัก
อีกอย่าง พ่อแท้ ๆ ของเขาก็กลับมาแล้ว หากยังมีพ่อบุญธรรมมากมายขนาดนี้ คงดูไม่เคารพพ่อแท้ ๆ เกินไป
ลูกบุญธรรมของจอมพลังฟังดูน่าเกรงขามก็จริง แต่ลูกแท้ ๆ ของจอมพลังยิ่งน่าเกรงขามกว่าไม่ใช่หรือ?
ตอนนี้คนทั่วหล้ารู้เพียงว่าเสวียเหมิงเป็นลูกบุญธรรมของจอมพลัง แต่แทบไม่มีใครรู้ว่าเขาเป็นลูกแท้ ๆ ของจอมพลังด้วย!
เสวียเหมิงอยากประกาศความจริงให้คนทั้งโลกรู้!
แน่นอนว่าเสวียเหมิงก็มีแผนเล็ก ๆ ของตัวเองด้วย
ในบรรดาจอมพลังทั้งเก้ารุ่นของมนุษยชาติ มีถึงหกคนที่เป็นพ่อบุญธรรมของเขา และอีกสองคนเป็นพ่อแท้ ๆ