ฉันกลายเป็นจอมสงครามสวรรค์แล้วหรือ?
ทุกคน:......
นี่มันเวลาไหนแล้ว ยังจะมัวแต่คิดจะวางมาดอีก!
อีกอย่าง ก็ไม่มีใครชมคุณสักหน่อย!
เมื่อหลานเจ๋อเซียนก้าวข้ามด่านนี้ไปได้แล้ว เขาก็ไร้พันธนาการอีกต่อไป
แน่นอนว่า การบดบังฟ้าอำพรางตะวัน หลอกตาคนให้เชื่อว่าเป็นเรื่องจริง
การทำเช่นนี้ย่อมต้องจ่ายราคา
แต่เขาไม่สนใจ
หีบกระบี่ด้านหลังหลานเจ๋อเซียนสั่นสะเทือนรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับควบคุมไม่อยู่ พร้อมจะพุ่งออกมาได้ทุกเมื่อ
แต่เขากลับไม่รีบร้อนชักกระบี่เล่มนั้น
ก่อนหน้านั้น หลานเจ๋อเซียนยังมีอีกเรื่องที่ต้องทำ
พรสวรรค์ของเขาต้องตื่นขึ้นอีกครั้ง
ครืน ๆ ๆ—
ฝั่งมนุษยชาติยังไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ แต่จากส่วนลึกของห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุด กลับมีจิตสำนึกอันดำมืดและชั่วร้ายสายหนึ่งพุ่งออกมา พร้อมไอพลังมารที่แผ่ปกคลุมฟ้าดิน
“ถอย! ถอย! ถอย!”
เย่ไป๋คำรามเสียงต่ำ สั่งให้เจ้าหมาขาวกับเซอร์เบอรัสสามหัวพาราชันสวรรค์ฮั่วและคนอื่น ๆ ออกไปก่อน
สิ่งที่พวกเขาต้องทำเสร็จเรียบร้อยแล้ว
ถ้าเป็นไปได้ เย่ไป๋ก็อยากให้พวกเขาอยู่ต่อเป็นผู้ชม อย่างน้อยก็ได้เห็นอะไรสักอย่างกับตา
แต่สถานการณ์จริงไม่เอื้ออำนวย
เมื่อเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดลงมือ สิ่งมีชีวิตรอบข้างทั้งหมดจะพลอยได้รับผลกระทบไปด้วย
หากไม่มีพลังระดับจอมสงครามสวรรค์ การอยู่ที่นี่ก็ไม่ต่างจากรอความตาย
สุดท้ายจึงเหลือเพียงเย่ไป๋กับเสวียเหมิงยืนอยู่กับที่ มองไปข้างหน้าอย่างเงียบงัน
ความเคลื่อนไหวของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดเป็นไปตามที่คาดไว้
แม้เจ้าหมอนั่นจะโง่เง่า
แต่
ในทุกช่วงเวลา มันจะเลือกทางที่ฉลาดที่สุดเสมอ
ตอนนี้ ทางเลือกที่ดีที่สุดของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดก็คือฆ่าอู๋เหิน!