แรงเอาเรื่องอยู่ไหม?
เรื่องที่ว่าเสวียเหมิงแรงเอาเรื่องหรือเปล่า คนที่รู้ก็รู้กันดี
เย่ไป๋เคยต่อสู้กับบรรพบุรุษหมาป่าแดนรกร้างถึง 500 กระบวนท่า ทั้งสองสูสีกัน ผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะ
แต่สุดท้าย
บรรพบุรุษหมาป่าแดนรกร้างกลับถูกเสวียเหมิงทุบจนแบนเป็นแผ่นด้วยค้อน
ส่วนศพก็ถูกเย่ไป๋โยนลงบ่อโลหิตต้องห้าม
เรียกว่าใช้ประโยชน์จากซากได้คุ้มจริง ๆ
ผลงานการต่อสู้ในอดีตของเสวียเหมิงก็พิสูจน์แล้วว่าความแข็งแกร่งของเขาน่าสะพรึงกลัวเพียงใด
ถ้าไม่ได้เสวียเหมิงเดินทางไปด้วย
เย่ไป๋อาจยกเลิกการเดินทางไปห้วงลึกที่แปดครั้งนี้จริง ๆ ก็ได้
เมื่อพบกับเสวียเหมิงสำเร็จ เย่ไป๋ก็ให้ อิ่งสี่กลับไปก่อน
“ถ้ามีเทพมารมาฆ่าฉันจริง ๆ จะมีจอมสงครามขั้นเก้าเพิ่มอีกคนหรือลดไปอีกคน ก็ไม่ได้ต่างกันสักเท่าไร”
เย่ไป๋คิดตกแล้ว ไม่จำเป็นต้องลากพี่สี่มาเป็นบอดี้การ์ดให้ตัวเอง
อิ่งสี่พยักหน้าแล้วตอบว่า
“ทางเมืองเงา ตอนนี้หนึ่งในสามของจอมสงครามอยู่ในสถานะเตรียมพร้อมรบ ตามคำสั่งก่อนหน้านี้ของท่านสี่ พร้อมออกปฏิบัติการได้ทุกเมื่อ”
เสวียเหมิง: ???
ก็แค่ไปห้วงลึกเที่ยวเดียวไม่ใช่หรือไง?
อสูรจัดจอมสงครามมาสามสิบกว่าคน แบบนี้เอามาเป็นเชียร์ลีดเดอร์หรือไง?
เย่ไป๋เห็นแววตางุนงงของเสวียเหมิงก็กลอกตาใส่
“มองอะไร ฉันยังคิดอยู่เลยว่าแค่สั่งคำเดียว จอมสงครามนับแสนก็จะยกขบวนมาอย่างยิ่งใหญ่เสียอีก!”
แค่สามสิบกว่าคน พูดกันตามตรงจะพอทำอะไรได้?
เมื่อคุณพบว่าเทพมารแห่งห้วงลึกตนหนึ่งกำลังเตรียมลอบสังหารอสูร
ในห้องนั้นก็มีเทพมารแห่งห้วงลึกซุ่มอยู่แล้วหนึ่งพันตน!
ไม่ว่าอย่างไร เย่ไป๋ก็ยึดมั่นในหลักการของตัวเองไม่เปลี่ยนแปลง—ชีวิตตัวเองสำคัญที่สุด