เย่ไป๋เลื่อนขั้นสู่ระดับเพชรพร้อมกับที่จิ่วเย่ทะยานขึ้นสู่ระดับเก้าดาวโดยตรง
เขารีบเปิดแถบข้อมูลอย่างอดใจไม่ไหว:
“
หมาก: จิ่งซานจิ่ว
อาชีพ: เทพดาบ
ระดับดาว: 9 ดาว
พลังต่อสู้: 999,999
คุณสมบัติ:
[เดียวดาย]: จิ่งซานจิ่วจะต่อสู้เพียงลำพังเท่านั้น หากยังมีหมากฝ่ายเดียวกันตัวอื่นรอดชีวิตอยู่ จิ่งซานจิ่วจะไม่ลงมือ หากตลอดการต่อสู้ อิ่งเก้าไม่ได้ออกโรง หมากฝ่ายเดียวกันแบบสุ่มหนึ่งตัวจะเลื่อนระดับขั้นขึ้นอย่างมาก
[โศกแค้น]: ทุกครั้งที่หมากฝ่ายเดียวกันตาย พลังต่อสู้ +9,999
[พิทักษ์มรรคา]: จิ่งซานจิ่วกำหนดหมากเก้าตัวเป็นเป้าหมายที่ต้องคุ้มครอง เมื่อเป้าหมายที่คุ้มครองตัวใดก็ตามเข้าสู่สภาวะใกล้ตาย จิ่งซานจิ่วจะลงมือหนึ่งครั้ง หากอิ่งเก้าสังหารศัตรูได้สำเร็จ และเป้าหมายที่คุ้มครองยังไม่ตาย ทั้งสองฝ่ายจะฟื้นฟูพลังชีวิตจนเต็ม และคุณสมบัติทั้งหมดจะรีเฟรชอีกครั้ง
การลงมือจาก[พิทักษ์มรรคา]จะไม่นำไปคำนวณผลตัดสินของ[เดียวดาย]
[สืบทอด]: เมื่อเป้าหมายที่คุ้มครองทั้งหมดตาย จิ่งซานจิ่วจะได้รับคุณสมบัติทั้งหมดของเป้าหมายเหล่านั้นโดยอัตโนมัติ จนกว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะสิ้นสุด
”
หลังอ่านคุณสมบัติทั้งสี่ เย่ไป๋อยากพูดแค่สี่คำว่า:
“จิ่วเย่แม่งสุดยอด!”
พลังต่อสู้ทะลุล้าน น่าสะพรึงกลัวเหลือเกิน
จิ่วเย่! จิ่วเย่! เสียงเชียร์ดังกึกก้องทั่วสนาม!
หลังเลื่อนจากแปดดาวเป็นเก้าดาว จิ่วเย่ในร่างสมบูรณ์ก็กลายเป็นเพดานพลังต่อสู้ของหมากไปแล้ว
เป้าหมายที่กำหนดให้พิทักษ์มรรคาเพิ่มจาก 1 ตัวเป็น 9 ตัว!
จำนวนหมากสูงสุดในทีมของเย่ไป๋คือ 9 ตัว นั่นหมายความว่าจิ่วเย่สามารถพิทักษ์มรรคาทุกคนในทีมได้