เขตหวงห้ามก่อสร้างหอคอย
กายอินมองบัญชีรายการตรงหน้า สีหน้าหม่นคล้ำ
“ไร้ประโยชน์! ไร้ประโยชน์ทั้งนั้น!”
กายอินชี้หน้าแวมไพร์จำนวนมากตรงหน้า ด่าทีละคนอย่างไม่ไว้หน้า
“พวกแกเป็นแวมไพร์จริง ๆ หรือไง ฉันอนุมัติวัสดุสำหรับสร้าง 10 ชั้น แต่เพิ่งสร้างได้ 5 ชั้น วัสดุก็หมดแล้วหรือ? พูดมา! วัสดุหายไปไหนหมด พวกแกกินกันเข้าไปหรือไง?!”
ก่อนหน้านี้ ความคืบหน้าในการก่อสร้างหอคอยเป็นไปอย่างเชื่องช้า
กายอินหงุดหงิดกับเรื่องนี้มาก ถึงกับแอบออกไปล่าสัตว์ทางเหนือครั้งหนึ่ง
หลังกลับจากการล่าสัตว์ทางเหนือ มีองครักษ์ของกายอินคนหนึ่งเสนอให้ใช้มนุษยชาติแทนมนุษย์หมาป่าในการสร้างหอคอย
นับแต่นั้น ความคืบหน้าในการก่อสร้างก็เร็วขึ้นไม่น้อย!
ผู้อาวุโสประจำเผ่าคนหนึ่งทำใจกล้าเดินออกมา
“องค์ชาย เร่งรัดความคืบหน้ากันมากเกินไป อีกทั้งพวกมนุษยชาติยังทำงานไม่คล่องแคล่ว วัสดุที่เสียไประหว่างสร้างหอคอยจึงมากกว่าที่คาดไว้ไม่น้อย...”
“พวกแกเป็นแวมไพร์จริง ๆ ด้วย!”
กายอินกวาดตามองทุกคน ก่อนกล่าวเสียงเย็น
“อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่ามีคนแอบหยิบของไปใช้ อย่าให้ฉันจับได้ก็แล้วกัน!”
หลังจากระบายอารมณ์แล้ว กายอินก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ
เขาอนุมัติวัสดุสำหรับสร้างอีก 5 ชั้น สั่งให้เหล่าแวมไพร์เร่งมือและสร้างฐานหอคอยให้เสร็จโดยเร็ว
หลังจากไล่เหล่าแวมไพร์ไปแล้ว กายอินก็กลับเข้าตำหนัก สีหน้าโกรธเกรี้ยวพลันหายไป
“ใช้งบไปแค่หนึ่งในสิบ แต่ทำงานได้เพียงหนึ่งในสี่...”