เรื่องที่เกิดขึ้นในพื้นที่ส่วนตัว เย่ไป๋ยังไม่รู้ในตอนนี้
เวลานี้สมาธิทั้งหมดของเขาจดจ่ออยู่กับภาพตรงหน้า จับตาดูทุกการเคลื่อนไหวของเมิ่งยีนอย่างละเอียด กลัวว่าจะพลาดรายละเอียดสำคัญแม้แต่นิดเดียว
เมิ่งยีนอุ้มลูกหมูทองคำ เดินหน้าไปตามอุโมงค์
สิ่งที่เห็นไม่เหมือนกับที่เย่ไป๋จินตนาการไว้เลย
เมิ่งยีนไม่เจอสัตว์ประหลาดสักตัว ไม่มีการต่อสู้เกิดขึ้น
และไม่มีด่านซ่อนเร้นอะไรทั้งนั้น
ดันเจี้ยนมือใหม่เป็นเพียงทางเดินที่ทอดลงสู่ใต้ดิน
เย่ไป๋คุ้นเคยกับทางเดินนี้ดี
ปลายทางของมันคือสถานที่ผนึกเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดไว้!
ซี้ด—
ตอนนั้นเองเย่ไป๋ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ด่านซ่อนเร้นของดันเจี้ยนมือใหม่ถูกเมิ่งยีนซ่อนไว้!
หอคอยนิรันดร์ก็ถูกออกแบบไว้แบบเดียวกัน...
เมื่อมองจากมุมของคนรุ่นหลัง หอคอยนิรันดร์ดูคล้ายสถานที่เก็บเลเวลเกินไป มีร่องรอยของการแทรกแซงโดยมนุษย์มากมาย
เมื่อลองย้อนกลับไปดู การแทรกแซงโดยมนุษย์ที่ว่านี้น่าจะเริ่มต้นจากเมิ่งยีน
ส่วนเหตุใดจึงไม่มีบันทึกทางประวัติศาสตร์ที่เกี่ยวข้องน่ะหรือ?
เรื่องนั้นคงต้องไปถามอิ่งเก้าผู้ชาญฉลาดเสียแล้ว
ข้อสงสัยอีกข้อในใจเย่ไป๋ก็คลี่คลายตามไปด้วย