15 หยวน?
ทุกคนมองหน้ากันตาปริบ ๆ ไม่คิดว่าจะเป็นตัวเลขนี้
เพียง 15 หยวน ท่านสองอิ่งก็ขายตัวเองเสียแล้ว
ไม่ใช่จักรวาลสรรพสิ่ง 15 แห่ง ไม่ใช่คุณูปการจอมสงคราม 15 หน่วย ไม่ใช่เหรียญทอง 15 เหรียญ...
แต่เป็นเงินหลงปี้ 15 เหรียญ!
จอมสงครามขั้นเก้าคนหนึ่ง สองคน... แค่ 15 เหรียญก็ขายตัวเองแล้ว!
ท่านสองอิ่งคิดว่าตัวเองคงป่วยหนักจริง ๆ ถึงได้ทำเรื่องแบบนี้ลงไป
เขาคว้าอิ่งหนึ่งไว้ เขย่าพลางตะโกนว่า
“พี่ใหญ่ เธอก็ขายตัวเองด้วยสิ!”
อิ่งหนึ่งถีบเขากระเด็นไป
“ไสหัวไปให้พ้น แม่คนนี้ไม่มีน้องชายราคาถูกอย่างแกหรอก”
เย่ไป๋ควักธนบัตร 100 หยวนออกมาใบหนึ่ง แล้วยื่นให้เซียวเหยา
เซียวเหยาไม่รับเงิน มองเย่ไป๋พลางพูดว่า “ไม่มีเงินทอน”
เย่ไป๋:......
“งั้น...ไม่ต้องทอนก็ได้ไหม?”
เซียวเหยายังคงเคร่งครัดเหมือนเดิม “ต้องทอน”
ปกติถ้าเจอคนหัวแข็งแบบนี้ เย่ไป๋จะหาทางสอนให้อีกฝ่ายรู้จักยืดหยุ่นขึ้น
แต่น่าเสียดาย...
ถึงจะหัวแข็ง แต่เขาคือเซียวเหยา
งั้นก็ไม่เป็นไร
เย่ไป๋เดินไปแลกเงินย่อย 15 หยวนข้างทางอย่างว่าง่าย แล้วจึงยื่นให้เซียวเหยา