“ถ้าพูดแบบนี้ตั้งแต่แรก ฉันก็เข้าใจแล้วสิ!”
เย่ไป๋กวาดตามองระหว่างเดรากูลากับกายอิน
ยอดฝีมือเผ่าโลหิตทั้งสองมีจุดเด่นเหมือนกันอย่างหนึ่ง คือมีใจคิดคดซ่อนอยู่
อย่าเห็นว่าพวกเขาแก่งแย่งกันหนักหน่วง เพื่อเลือดแก่นแท้ของเจ้าชายแวมไพร์ต้องห้ามเพียงนิดเดียว ถึงกับสู้กันจนเลือดตกยางออก
แท้จริงแล้ว จิ้งจอกเฒ่าสองตัวนี้กลับสามารถจับมือเป็นพันธมิตรที่ไม่มีวันพังได้ ภายใต้เงื่อนไขบางอย่าง
ความขัดแย้งของทั้งคู่เป็นเพียงเพราะไล่ตามเป้าหมายต่างกัน
เดรากูลาไม่แยแสเกียรติของเผ่าโลหิต ทั้งยังกบฏต่อบรรพชนโลหิตอย่างร้ายแรง ถึงขั้นทรยศอีกฝ่ายและเลือกเดินบนเส้นทางใหม่
ส่วนกายอินยึดถือเกียรติของเผ่าโลหิตอย่างสุดโต่ง ตราบใดที่เป็นประโยชน์ต่อเผ่าโลหิต เขาก็ยอมลดตัวลงไปทำได้ทุกอย่าง
อย่างเช่นตอนที่บรรพชนโลหิตพยายามก้าวสู่ขั้นจอมพลัง แล้วกองทัพพันธมิตรห้าเผ่าบุกโจมตี
จากข้อมูลที่เย่ไป๋รู้มา ความสัมพันธ์ระหว่างกายอินกับบรรพชนโลหิตไม่ราบรื่นนัก ภายหลังถึงขั้นแยกทางกัน
ตอนนั้นยอดฝีมือส่วนใหญ่ฟันธงว่ากายอินคงไม่เข้ามายุ่งกับเรื่องนี้ ปล่อยให้บรรพชนโลหิตสิ้นชีพ แล้วขึ้นเป็นบรรพชนโลหิตคนใหม่เสียเอง
แต่ทุกคนคิดผิด
กายอินฝ่าการขัดขวางนานัปการ บุกเดี่ยวไปถึงหน้าปราสาท แล้วสกัดกองทัพพันธมิตรห้าเผ่าไว้
แม้จะเปลี่ยนผลลัพธ์สุดท้ายไม่ได้ แต่การกระทำของกายอินก็พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาแบกรับเกียรติของเผ่าโลหิตไว้บนบ่า
เพราะศึกครั้งนี้ กายอินต้องจ่ายราคาอย่างมหาศาล พลังตกจากขั้นเจ้าชายแวมไพร์ต้องห้าม ร่างกายดับสูญ เหลือเพียงดวงวิญญาณที่หลบอยู่ในร่างของทายาท