ไม่นับเสียงหัวเราะครืนจากความกตัญญูเกินเหตุของรังหมาป่าแล้ว
หลังหลอกเอาเหล้าเสวียเหมิงมาสองขวด เย่ไป๋ก็ออกจากหอคอยนิรันดร์กลับสู่โลกจริง
ในเมื่อคุยบำบัดกับพี่สามไปแล้ว เย่ไป๋ก็ใช้ อาเรย์ส่งมิติ กลับมหาวิทยาลัยมหานครปีศาจทันที
เขาไม่ได้อยู่ว่าง ๆ แต่เขียนอีเมลฉบับหนึ่งส่งให้ศาสตราจารย์หลาน
เมื่อวานนี้ เรื่องอาการพูดติดอ่างของตัวจืดจาง ดวงตาเจ้าเล่ห์ได้เสนอวิธีแก้ปัญหาให้ทันที
แต่เย่ไป๋ต้องหาเหตุผลดี ๆ มาอ้างเสียก่อน
เขาส่งวิธีแก้ปัญหาไปให้ศาสตราจารย์หลาน
สถาบันวิจัยของมหาวิทยาลัยมหานครปีศาจมีชื่อศาสตราจารย์หลานเป็นผู้รับผิดชอบอยู่แล้ว
ทำแบบนี้ ตัวจืดจางก็จะไปตรวจร่างกายที่สถาบันวิจัย ศาสตราจารย์หลานเป็นคนเสนอวิธีแก้ ส่วนเย่ไป๋ที่อยู่เบื้องหลังก็ซ่อนคุณงามความดีไว้เงียบ ๆ
ทุกฝ่ายต่างพอใจ
หลังส่งอีเมลเสร็จ เย่ไป๋ก็ยืดเส้นยืดสาย
ยังไม่ทันได้พักครบ 1 นาที ตราเงาก็มีข้อความใหม่ส่งเข้ามา
“อิ่งสี่บอกว่า แผนเงินอุดหนุนสำหรับการขยายเมืองเงาผ่านฉุกเฉินแล้วหรือ?”
ดวงตาเย่ไป๋เป็นประกาย ใบหน้าเผยความยินดีที่ปิดไม่มิด
เรื่องลงมือได้จริงจัง ผู้นำระดับสูงของมนุษยชาติเก่งกาจมาโดยตลอด
แม้ทั้งสองฝ่ายจะไม่เคยติดต่อกันโดยตรง
แต่กลับประสานงานกันได้อย่างรู้ใจ ไม่เคยถ่วงแข้งถ่วงขา
อย่างเช่น ทุกคนวิเคราะห์ผ่านศาสตราจารย์หลาน แล้วพบว่าอสูรต้องการรีดขนแกะ
ดังนั้น
เสวียเหมิงจึงได้เป็นผู้ประสานงานกับอสูรอย่างเหมาะเจาะ
ในการประชุม เสวียเหมิงเกือบจะใช้สิทธิ์ยับยั้ง แต่กลับพบว่าตัวเองไม่ใช่จอมพลัง