สิ้นเสียงเย่ไป๋ แสงไฟบนร่างก็ค่อย ๆ เลือนหาย วงแสงจางลงช้า ๆ
“คราวหน้าอย่าใช้เวทมนตร์ธาตุแสงสร้างแสงไฟเลย ร้อนเกินไปหน่อย”
เย่ไป๋อบรมเดรากูลาว่า
“ถึงจะใช้ ก็ช่วยใช้เวทมนตร์ธาตุน้ำแข็งควบคู่กัน ลดอุณหภูมิอะไรแบบนั้นด้วย”
เดรากูลาพยักหน้าพลางจดบันทึกไปด้วย
แสงไฟเมื่อครู่นี้เป็นแสงที่ปล่อยออกมาด้วยฝีมือคน
ทุกคน: ......
กายอินถึงกับกลอกตา เผ่าโลหิตผู้สูงศักดิ์กลับวิ่งไปเรียนเวทมนตร์ธาตุแสง
เดรากูลาไม่ใช่แค่ทำตัวขัดต่อหลักการอีกต่อไปแล้ว
เขากำลังเดินห่างออกไปทุกทีบนเส้นทางแห่งการทรยศบรรพชนโลหิต
หลังเหตุการณ์แทรกเล็ก ๆ จบลง การต่อสู้ก็กลับเข้าสู่แนวทางเดิม
แม้เทพสมุทรจะตอบโต้ไม่ได้ แต่การชิงของมีค่าต่าง ๆ จากมือเขาก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
โชคดีที่ทุกคนในที่นี้ต่างมีความสามารถเฉพาะตัว
ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงไม่มีคุณสมบัติพอจะเข้ามาอยู่ในคอกแกะระดับสูงสุดได้
กู่จินช่วยเย่ไป๋คำนวณบัญชีอยู่ข้าง ๆ พร้อมรายงานสถานการณ์สดตามความคืบหน้าของการต่อสู้
“เจ้านาย ถ้าสถานการณ์ยังเป็นแบบนี้ พอถึงเลเวล 990...”
กู่จินรายงานตัวเลขออกมา
“กายอินน่าจะรวบรวมวัสดุได้ประมาณ 1.05 ล้าน เดรากูลา 650,000 ทูตเอลฟ์แดนร้าง 700,000 ส่วนกาเบรียล 2.1 ล้าน”
ตามข้อตกลงแบ่งผลประโยชน์ที่เย่ไป๋คุยไว้ก่อนหน้านี้
จากส่วนของกายอิน เย่ไป๋จะเอาไปก่อน 1 ล้าน จากนั้นแบ่ง 5 หมื่นกันแบบสามต่อเจ็ด กายอินได้ไป 1.5 หมื่น
กรณีของเดรากูลาค่อนข้างพิเศษ ตามหลักแล้ววัสดุพวกนี้เป็นของเย่ไป๋ทั้งหมด
แต่
วัสดุที่หุ่นเชิดทะเลโลหิตของเดรากูลาเพิ่งฉกมาจากเทพสมุทร กลับถูกกลืนลงไปทันที!
บัญชีนี้คงต้องไว้คุยกับเดรากูลาให้รู้เรื่องในภายหลัง
