(สยองขวัญเล็กน้อย โปรดใช้วิจารณญาณ)
การผจญภัยสุดพิสดารของอิ๋งจิ่ว (ตอนที่ 2)
เงา คือสิ่งหนึ่งที่ผู้คนมักมองข้าม
เพราะพบเห็นได้บ่อย จึงถูกมองข้าม
ทุกคนล้วนมีเงา ไม่มีข้อยกเว้น สิ่งที่ทุกคนมีเหมือนกันเช่นนี้ มักถูกแบ่งแยกเป็นชนชั้นสูงต่ำ เพื่อแสดงความแตกต่างของแต่ละคน ทว่าเงาไม่เหมือนกัน เงาไม่อาจแบ่งเป็นชนชั้นสูงต่ำได้ เงาก็คือเงา
เงาที่ไว้ใจได้ เงาที่ไม่แยกจากเจ้าของ เงาที่ไม่หนีจากแสงสว่าง และเงาที่ไม่หลบเลี่ยงความมืด
หากมุมเหมาะสม คนผอมก็มีเงาที่ดูอ้วนได้ คนอ้วนก็มีเงาที่ดูผอมมากได้ คนสิบคนยืนเบียดกันก็ใช้เงาเดียวกันได้ ส่วนคนคนเดียวก็แสร้งทำเป็นมีสองเงาได้
สรุปแล้ว เงาก็คือเงา
ที่พูดถึงเรื่องเงาเสียยืดยาว ก็เพราะนี่คือเรื่องราวเกี่ยวกับเงา และเรื่องราวนี้เกิดขึ้นในโลกที่แยกจากเงาไม่ออก
“สัญญาณเตือน! สัญญาณเตือน!”
เสียงสัญญาณเตือนแสบแก้วหูฉีกความเงียบในรัตติกาล เสียงอิเล็กทรอนิกส์ราวกับเร่งกำลังสุดขีด เพื่อส่งเสียงไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้
“อีก 15 นาทีจะถึงรุ่งสาง!”
“อีก 15 นาทีจะถึงรุ่งสาง!”
“สมาชิกทีมสำรวจที่กำลังรวบรวมเสบียงอยู่ภายนอก โปรดรีบเดินทางในความมืดเข้าสู่ทางหนีภัยที่ใกล้ที่สุด แล้วมุ่งหน้าไปยังฐานพักพิงใต้ดิน”
“หากเข้าไปในฐานพักพิงไม่ทัน ให้หาที่หลบใกล้ตัว หาห้องที่มีผ้าม่าน หาท้ายรถยนต์ หรือแม้แต่หลบอยู่หลังก้อนหินใหญ่...ไม่ว่าคุณจะทำอย่างไร จำไว้ให้ดี อย่าให้แสงส่องจนเกิดเงาเด็ดขาด!”
“หากคุณเกิดเงาขึ้นมา...ฐานพักพิงทุกแห่งจะปฏิเสธไม่ให้คุณเข้า!”