ไม่นับฮั่วน้อยแห่งห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุดไว้ก่อน
ห้วงลึกที่แปด ราชันสวรรค์ฮั่วที่จู่ ๆ ก็ปรากฏตัวขึ้น ทำเอาองค์ชายหวงสะดุ้งโหยง
องค์ชายหวงเคยได้ยินเรื่องฮั่วคนบ้ามาบ้าง
เขามั่นใจอย่างยิ่งในเรื่องหนึ่งว่า ชายชราตรงหน้าสามารถต่อยเขาตายได้ด้วยหมัดเดียว!
อสูรทำอะไรยังมีเหตุผลพื้นฐานอยู่บ้าง
ตราบใดที่ไม่ล้ำเส้น อสูรก็ไม่ค่อยถึงขั้นฆ่าเทพมารจนหมดสิ้น
เหตุผลหนึ่งคือ เมื่อก่อนอสูรไม่มีความสามารถเช่นนั้น
อีกเหตุผลคือ ฆ่าเทพมารไปก็ไม่เห็นสนุก หาเงินสนุกกว่าเยอะไม่ใช่หรือไง?
แต่ชายชราตรงหน้าไม่เหมือนกัน
ฮั่วคนบ้าได้ชื่อว่าคนบ้า เพราะเขาบ้าจริง ๆ
หากไม่มีจอมพลังแห่งมนุษยชาติคอยควบคุม ไม่รู้ว่าเขาจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาบ้าง
มีเพียงฮั่วคนบ้าเท่านั้นที่อาจเข้าร่วมแผนการซึ่งมุ่งเล่นงานอู๋เหิน จอมพลัง ได้
ทันทีที่เห็นราชันสวรรค์ฮั่ว ความสงสัยในใจเย่ไป๋ก็คลายลงเล็กน้อย
เรื่องนี้ หากมีแค่หลานเจ๋อเซียนคนเดียว เกรงว่าจะยังไม่พอจริง ๆ
แม้ระดับของหลานเจ๋อเซียนจะยังไม่ข้ามผ่านด่าน 989 แต่พลังต่อสู้ของเขาคือจอมสงครามสวรรค์อย่างแท้จริง
ถึงอย่างนั้น หากเข้าไปพัวพันกับเรื่องแบบนี้ ก็ยังดูไม่ค่อยมีน้ำหนักอยู่ดี
เซียวเหยาแน่ใจแล้วว่าไม่มีทางลงมือ
เขาไม่อาจสังหารอู๋เหิน และไม่อาจปรากฏตัวในสนามรบ ทำได้เพียงจัดการเรื่องที่ตนควรทำให้เสร็จ แล้ววางมือดูอยู่ข้างสนาม
เย่ไป๋ลองคำนวณดู ราชันสวรรค์โลหิตกับเหลียนคั่นนับเป็นหนึ่งคน ส่วนเซียวเซียวเลอ...ฝืน ๆ ก็นับได้ครึ่งคน
เมื่อรวมราชันสวรรค์ฮั่วเข้าไป ก็มีพลังต่อสู้ระดับจอมสงครามสวรรค์ถึงสามคนแล้ว