หมากดำหรือหมากขาว
ล้วนไม่สำคัญ
หอคอยนิรันดร์
ชั้นที่ 39
ศึกชิงตำแหน่งว่าที่จอมพลังยังคงดำเนินต่อไป
อู๋เหินวัย 18 ปีวางมือบนกระบี่เทียนหวัง ทว่ากลับไม่มีท่าทีจะทำอะไรต่อ
เย่ไป๋จดจ่อเต็มที่ ราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ จ้องมองอู๋เหินอย่างเงียบงัน
หนึ่งวินาที สองวินาที...
หนึ่งนาที สองนาที...
“หาว...”
ในที่สุดเย่ไป๋ก็รอต่อไปไม่ไหว จึงเอ่ยถาม
“พี่รอง กำลังทำอะไรอยู่?”
“หยั่งรู้กระบี่”
อู๋เหินอธิบายอย่างเหม่อลอย
“สภาพแบบนี้ฉันใช้พรสวรรค์ไม่ได้ เลยหยั่งรู้กระบี่ได้ช้าหน่อย”
เย่ไป๋: ......
หยั่งรู้กระบี่กลางสนาม ใช้เวลาไม่กี่นาทีคิดกระบี่หนึ่งกระบวนท่าออกมา แล้วฟันศัตรูตาย
แบบนี้เรียกว่าช้าหน่อยงั้นเหรอ?
อู๋เหินที่มีพรสวรรค์หนุนหลังไม่จำเป็นต้องใช้เวลาถึงไม่กี่นาทีด้วยซ้ำ แค่ชั่วพริบตาก็หยั่งรู้กระบี่ได้แล้ว!
เย่ไป๋ติดต่อกับพี่รองบ่อยเข้า ก็เริ่มจับทางได้บ้าง
พรสวรรค์ของอู๋เหินน่าจะเกี่ยวข้องกับเวลา
ตอนใช้กับศาสตราจารย์หลาน มันช่วยเปลี่ยนศาสตราจารย์หลานให้กลายเป็นคุณปู่วัย 800 ปีในรวดเดียว
ส่วนตอนใช้กับตัวเอง ก็ช่วยเร่งการหยั่งรู้กระบี่ ฟื้นฟูร่างกาย และชักกระบี่ได้เร็วขึ้น
เพราะผลของพรสวรรค์นี้เอง
อู๋เหินวัย 18 ปีจึงพูดคุยกับเย่ไป๋จากระยะไกลได้
และเพราะผลของพรสวรรค์นี้เช่นกัน
หลังศึกครั้งนี้ อู๋เหินวัย 18 ปีจะลืมทุกสิ่งที่เคยประสบมา
เย่ไป๋มองพี่รองหยั่งรู้กระบี่ แล้วหาวอีกครั้ง ก่อนจะพิงโล่และชวนคุยเล่น
“พี่ ในเมื่อรู้ว่าฉันมาจากอนาคต งั้นก็แปลว่าอนาคตถูกกำหนดไว้แล้วหรือเปล่า?”
“ไม่ใช่”
อู๋เหินตอบอย่างไม่ใส่ใจ
“ประสบการณ์ของฉันเป็นเพียงความเป็นไปได้อย่างหนึ่งในห้วงเวลา