บทที่ 855 เซียวเหยา
ข้าเป็นใคร?
เซียวเหยาครุ่นคิดถึงคำถามนี้มาตลอดชีวิต
ในที่สุดเขาก็ได้คำตอบ:
ฉันคือเซียวเหยา
เซียวเหยาแห่งมนุษยชาติ
แล้วเซียวเหยาแห่งมนุษยชาติเป็นใครกัน?
คือศิษย์ของอิ่งเก้า เป็นศิษย์พี่ของจ้าวจื่อเยียน เป็นพ่อบุญธรรมของเสวียเหมิง เป็นพี่สามของอสูร... เป็นจอมพลังของมนุษยชาติ
เขาควรทำอะไร?
ก็ทำสิ่งที่จอมพลังของมนุษยชาติควรทำ
ง่ายแค่นั้นเอง
ดังนั้น เซียวเหยาจึงไปยังห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุด เพื่อพบเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด และต่อสู้กับอีกฝ่ายจนตายกันไปข้างหนึ่ง
ศึกครั้งนั้น เซียวเหยาเกือบตาย
เขารู้ว่าต้นกำเนิดโลกของโลกเบื้องบนไม่มีทางยอมให้เขาตาย
ดังนั้นเซียวเหยาจึงต่อสู้แบบเอาชีวิตเข้าแลกจริง ๆ
เขาพนันชนะ
ตามเหตุผลแล้ว เซียวเหยาที่ยังไม่ตายควรออกจากห้วงลึกอันแข็งแกร่งที่สุด กลับไปพักฟื้นที่หอคอยนิรันดร์
ความจริงแล้ว ในตอนแรกเขาก็ตั้งใจจะทำเช่นนั้น
นี่คือตัวเลือกที่ดีที่สุด และเป็นตัวเลือกที่ถูกต้องที่สุด
แต่ปัจจัยที่ไม่คาดคิดอย่างหนึ่งกลับทำให้แผนของเซียวเหยาปั่นป่วน
อสูรอยู่ต่อ
เขาแบกรับการโจมตีของเทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุด ฝืนใช้ท่าค้ำฟ้าที่ถล่มครั้งสุดท้าย เย่ไป๋เองก็ต้องการพาศพบนบัลลังก์ออกไป...
ตอนนั้น ต่อให้อสูรเปิดใช้สกิลล็อกเลือดแล้ว ก็ยังสู้เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดไม่ได้
เทพมารผู้แข็งแกร่งที่สุดฆ่าเขาไม่ได้ก็จริง แต่มีวิธีเป็นพันเป็นหมื่นที่จะทำให้อสูรอยู่ก็เหมือนตายทั้งเป็น
เซียวเหยาจึงอยู่ต่อเพื่อคุ้มกันด้านหลังให้อสูร
การตัดสินใจครั้งนั้นเหมือนผีเสื้อกระพือปีกเบา ๆ จนก่อเกิดเป็นพายุลูกหนึ่ง