ยามเช้าตรู่ ค้างคาวตัวหนึ่งทำลายความเงียบสงบของปราสาทเอิร์ล
“ท่านเอิร์ลเดรากูลา—ท่านเอิร์ลเดรากูลา—”
เดรากูลาที่สวมชุดพ่อครัวรีบร้อนวิ่งออกมา
พอค้างคาวเห็นเดรากูลาที่แต่งตัวเช่นนี้ มันก็ชะงักไปเช่นกัน
หมอนี่เป็นเอิร์ลงั้นหรือ?
ไม่เคยเห็นเอิร์ลที่ดูน่าขันขนาดนี้มาก่อนเลย
เมื่อค้างคาวยืนยันตัวตนของเดรากูลาแล้ว ก็แหกปากตะโกนว่า
“ใต้เท้าเจ้าชายแวมไพร์ต้องห้ามกำลังเสด็จตรวจดินแดนทางเหนือ จงเตรียมพร้อมต้อนรับ!”
พูดจบ ค้างคาวก็กระพือปีกบินออกจากปราสาทเอิร์ลไป
ตอนค้างคาวพูด เดรากูลาไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ ดูราวกับท่อนไม้
พอค้างคาวจากไป เดรากูลาก็เหงื่อเย็นแตกพลั่ก!
เจ้าชายแวมไพร์ต้องห้าม?!
ฟังจากน้ำเสียงแล้ว ยศคงไม่ต่ำแน่
ไม่แน่ว่าอาจเป็นถึงเจ้าชายแวมไพร์ต้องห้ามในหมู่เจ้าชายแวมไพร์ต้องห้ามด้วยซ้ำ!
เสด็จตรวจดินแดนทางเหนืองั้นหรือ?!
มาหาใคร ลิลิธหรือเปล่า?
ถ้าอย่างนั้นเรื่องคงใหญ่แล้ว!
เดรากูลายืนอยู่กับที่ ต่อสู้กับความคิดในใจอย่างหนัก
จะแทงข้างหลังดีหรือไม่แทงดี?
สำหรับเผ่าโลหิตแล้ว นี่ไม่ใช่คำถามเลย
เพราะการแทงข้างหลังฝังอยู่ในสายเลือดของเผ่าโลหิต การทรยศลิลิธจึงไม่ทำให้เดรากูลารู้สึกผิดแม้แต่น้อย
เหตุผลเดียวที่ทำให้เขาลังเลคือลิลิธแข็งแกร่งเกินไป
เดรากูลาไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายมีศักยภาพจะเหนือกว่ากายอินหรือไม่