สวีเจียวชูโทรศัพท์ขึ้น เล็งมุมกับไฟสีในห้องส่วนตัว แล้วกดชัตเตอร์
ภาพหมู่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอทันที
หลีเหมิ่งรีบยื่นหน้าเข้าไปดู ดวงตาเป็นประกาย "สุดยอดไปเลย แสงแบบนี้ถ่ายออกมาแล้วมีอารมณ์มาก!"
สวีเจียวยิ้ม พลิกไอโฟน 4 สีดำเงาเครื่องนั้นกลับมา กรอบโลหะสะท้อนประกายแวววาวมีระดับท่ามกลางแสงไฟสลัว
เธอเลื่อนโทรศัพท์กลับไปตรงหน้าเย่เฉินอย่างคล่องแคล่ว แล้วเอนตัวพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน "ขอบใจนะเย่เฉิน"
เย่เฉินยกยิ้มจาง ๆ ขึ้นที่มุมปาก
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ใช้นิ้วโป้งกดปุ่มพาวเวอร์เพื่อดับหน้าจอ แล้วยัดใส่กระเป๋ากางเกงตามสบาย
ระหว่างที่พูดอยู่ พนักงานก็เปิดประตูห้องส่วนตัวเข้ามา
ถาดใบใหญ่ถูกยกเข้ามา พร้อมกับแกล้มเย็น ๆ หลายจาน และไม้เสียบเนื้อย่างร้อนฉ่ามันวาววางเรียงบนโต๊ะกระจกอย่างเรียบร้อย
จากนั้นก็มีเสียง "ปัง" เบียร์แช่เย็นทั้งลังถูกยกมาวางข้างโต๊ะ
หวังเหยาเป็นคนคล่องแคล่วอยู่แล้ว คว้าที่เปิดขวดขึ้นมา ง้างฝาเบียร์โลหะออก "แกร๊ก ๆ " อย่างรวดเร็ว
"มา ๆ ๆ พวกเราชนแก้วกันก่อนสักรอบ!" หวังเหยาลุกขึ้น ยกแก้วเบียร์ที่เต็มเปี่ยมขึ้นด้วยรอยยิ้มสดใส
"วันนี้ถือเป็นการพบปะอย่างเป็นทางการครั้งแรกของหอพักเราสองห้อง ต่อไปนี้ที่เจียวทง เราช่วยเหลือกันนะ!"
ลู่เหวินป๋อเห็นดังนั้นก็รีบถือแก้วลุกขึ้นตาม
ซุนฮ่าวอวี่ยิ่งใจป้ำ คว้าขวดเบียร์มาเทใส่แก้วตัวเอง
น้ำเบียร์สีเหลืองทองเอ่อฟองขาวล้นปากแก้ว แต่เขาก็ยกแก้วขึ้นโดยไม่สนใจ
เฉินจื้อเฉียงดูเกร็งเล็กน้อย มือประคองแก้วน้ำส้มที่เต็มไปด้วยน้ำส้มขึ้นมาอย่างเก้ๆ กังๆ
ส่วนเย่เฉินยกน้ำอุ่นตรงหน้าขึ้นด้วยสีหน้าผ่อนคลาย
สวีเจียวและหลีเหมิ่งก็ยกเครื่องดื่มกับแก้วของตัวเองขึ้นเช่นกัน
กู้ยวี่เซวียนที่นั่งติดประตูที่สุดเคลื่อนไหวอย่างเชื่องช้า