เย่เจี้ยนกั๋วปากแทบฉีกถึงหู
ยิ้มจนปิดไม่ลง
"พอได้พอได้ ธรรมดาๆ ที่สามของประเทศ"
"ไอ้เด็กนี่ก็แค่ปกติขยันหมั่นเพียร ไม่ได้อดหลับอดนอนเปล่า"
กลับถึงบ้าน
เย่เจี้ยนกั๋วทำเหมือนถนอมสมบัติ วางจดหมายตอบรับไว้กลางโต๊ะน้ำชาอย่างระมัดระวัง
เฉินซิ่วหลานถึงกับลืมปิดเตา
เข้ามาจับๆ ลูบๆ อีก ดวงตาเต็มไปด้วยความยินดี
"กระดาษแข็งนี่หนาดีจริง ลายพิมพ์ก็สวยดี"
เย่เจี้ยนกั๋วหันไปคว้าตู้โทรศัพท์บ้าน
เริ่มกดเบอร์
เตรียมประกาศให้โลกรู้
สายแรก โทรหาปู่ย่าเย่เฉิน
"พ่อ! จดหมายตอบรับของเฉินเฉินมาถึงแล้ว! มหาวิทยาลัยเจียวทงเซี่ยงไฮ้!"
"แดงจ่า! พรุ่งนี้ลูกจะกลับไปเยี่ยม!"
วางหู
กดเปิดลำโพง
สายที่สอง บ้านยาย
"แม่! ลูกเจี้ยนกั๋วเอง!"
"เฉินเฉินสอบติดเจียวทงแล้ว! จดหมายตอบรับเพิ่งมาส่ง!"
"หลานนอกไส้ของแม่มีอนาคตแล้ว!"
เฉินซิ่วหลานฟังอยู่ข้างๆ ขอบตาเริ่มแดง
แอบเอาชายผ้ากันเปื้อนมาเช็ดหางตา
เย่เจี้ยนกั๋วยิ่งโทรยิ่งคึก
เสียงดังจนในทางเดินยังได้ยินเสียงสะท้อน
โทรหาอาเจ็ก
"พี่! จดหมายตอบรับมาถึงแล้ว!"
"หา? มหาวิทยาลัยชิงหัว? ไม่ได้สมัครชิงหัว สมัครคณะวิทยาการคอมพิวเตอร์เจียวทง!"
"ใช่! อนาคตออกมาเป็นคนทำไฮเทค!"
โทรหาพี่สาว
นี่เป็นคนที่ปกติครอบครัวมีฐานะดี ชอบเอาลูกมาตบตีด้วย
วันนี้ เย่เจี้ยนกั๋วต้องเอาจุดยืนกลับมาให้ได้