เสียงใสของหญิงสาวทะลุผ่านกลิ่นน้ำมันทอดและควันที่อบอวลอยู่ทั่ว
เย่เฉินเอียงศีรษะไปมอง
เป็นรุ่นพี่ที่เพิ่งแนะนำตัวเขาเมื่อตอนกลางวัน หลี่เสวี่ย
เธอเปลี่ยนจากชุดเดรสสั้นสีเหลืองอ่อนของวันนั้น มาเป็นชุดส่วนตัวที่เปี่ยมเสน่ห์
เสื้อกล้ามรัดรูปสีดำเนื้อดีแนบแนบผิว
โค้งเว้าของหน้าอกสะพรั่งที่ถูกบีบรัดจนเกิดเป็นแนวโค้งที่ชวนให้ใจเต้น
ผ้าตรงชายเสื้อถูกยืดจนตึงเล็กน้อย ท่อนล่างเป็นกางเกงขาสั้นยีนส์ฟอกเก่า
ความยาวของขากางเกงงวดลงมาอย่างเหมาะเจาะ
ขาเรียวยาวขาวเนียนสองข้างถูกเปิดเผยในอากาศอย่างไร้การปิดบัง
ใต้ฝ่าเท้าเป็นรองเท้าแตะสายบาง
เธอยืนอยู่ข้างเก้าอี้ผ้าใบอย่างนั้นเอง ทำให้โต๊ะที่นั่งโดยรอบของชายหนุ่มพลันหยุดชะงักหมด
ลู่เหวินป๋อกำลังถือแก้วพลาสติกดื่มน้ำอยู่ ข้อมือชะงัก น้ำหกใส่หลังมือเขาก็ไม่รู้ตัว
ซุนฮ่าวอวี่เพิ่งจะหยิบบุหรี่ออกมาแต่ตกอยู่บนตัก ลืมเก็บ
เฉินจื้อเฉียงก้มหน้าลงไปอีก จ้องไปที่รองเท้าผ้าใบสีซีดของตัวเองแน่นิ่ง ไม่กล้าแม้จะชำเลืองมอง
หลี่เสวี่ยเคยชินกับการถูกจ้องด้วยสายตาตรงไปตรงมาจากคนรอบข้างมานานแล้ว เธอเดินตรงไปหยุดอยู่ข้างๆตัวเย่เฉิน
"บังเอิญจังนะน้องชาย เพิ่งวันแรกก็มาสังสรรค์แล้วเหรอ?"
เธอมีรอยยิ้มเบิกบาน ยื่นแก้วเบียร์ทรงสูงในมือของเธอส่งไปให้เขา
ขอบแก้วกระแทกเข้ากับแก้วน้ำชาพลาสติกตรงหน้าของเย่เฉินดังกริ๊งหนึ่งที
"เมื่อกลางวันรีบไป ยังไม่ได้ต้อนรับการเข้ามาเรียนที่เจียวทงอย่างเป็นทางการเลยนะ"
ขณะพูด มือของเธอทั้งสองข้างยันอยู่ริมโต๊ะ โน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย